KNIPOOG - POLITIEK - PARODIE

We schrijven, december 2009. Het loopt naar het eindejaar. Kerstmannen uitgedost in rood-wit kruipen overal tevoorschijn. Helaas, het zal niet meer nodig zijn. Plots klinkt er een scherp fluitend geluid van boven de oceanen. In een mum van tijd worden de zeeën omgetoverd in een kolkende watermassa. Met een knal, als van wel duizend kanonschoten, scheurt de hemel in twee, zoals een immense bliksemflits die blijft aanhouden en heel de aarde gedurende enkele minuten omstrengeld en in een steeds forsere greep houdt.

En dan komt de geur van de bliksem… een hele penetrante, vreemde geur…  en hij verandert alles… toch heel veel…

alle menselijke hersenactiviteit valt stil en tegelijkertijd krijgen enkele diersoorten juist wel meer hersenactiviteit. Aapachtigen, katachtigen en zwijnen worden de nieuwe heersers. Er zouden ook nog slimme dolfijnen rondzwemmen, maar die beperken zich tot hun onderwaterwereld. De hond heeft pech. Misschien heeft hij door de jaren heen een beetje teveel menselijke trekjes overgenomen.

De intelligente diersoorten ontwikkelen zich verder. Deze transformatie gaat heel snel en heeft vooral met het uiterlijk te maken. Zo lopen ze al vlug rechtop en paraderen in de mooiste gewaden. Door natuurlijke kruising ontstaan er ook nieuwe soorten – ja, er wordt heel wat gekruist en gefokt – meer dan ooit. Er ontstaan katapen, zwijnapen, katzwijnen (die niet vallen)… noem maar op.

We bevinden ons in het jaar 2309:

Mensen zitten in grote reservaten of worden overgebracht naar de  wouden in Africé of Susland. Er zijn er in de vorige eeuwen ook heel wat vermoord tijdens de vernieuwde Kruistochten.

Zo gebeurde het ook in het kleine landje aan de Noordzee: ‘Belzica’, met in het noorden Noordharingland, waar Vlems gesproken wordt en in het zuiden Zuidsteenland, waar Frens gesproken wordt.

Er wordt in dit kleine landje, zoals van oudsher, heel veel aan politiek gedaan. Nog een erfenis van het Mensdom.

Er zijn vijf politieke partijen in Noordharingland alleen. De Katogen, de Verkens, de Apekoppen, de Bladgroenpartij en de Katvissen. Deze laatste partij ijvert vooral voor de afscheuring van Noordharingland van Zuidsteenland en verzet zich ook tegen de verfrensing van de hoofdstad, ‘Broekzaal’. Volgens hen verwerven de Zuidsteenlanders er op die manier steeds meer macht en aanzien.

Er zijn twee Speakmenten. Eentje voor Noordharingland en eentje voor Zuidsteenland. Hier vergaderen de  verkozen speakleden (verkozen uit het volk der intelligente diersoorten van beide gebieden apart) samen met de verkozen sentors (speakleden met minstens 20 jaar dienst) en de meanisters (verkozen uit en door de speakleden)

Deze meanisters houden wekelijks hun meanistervergadering. Hier vergaderen de meanisters van Noordharingland en Zuidsteenland samen over Belzica en stellen de voorstellen op, die zij aan hun Speakment zullen doen.  Alles wordt dus besproken en gestemd in de twee Speakmenten, Het is dus wel al een klein beetje eenvoudiger dan in het MENSDOM. Een dier stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.

(Elke gelijkenis met het dagelijkse leven in het MENSDOM berust zeker op een toeval)

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

Daniël Depireux

(De geur van de bliksem)

Deel 5) Heropening van het Speakment

(Om alle gekheden beter te begrijpen, lees je best eerst de herhaling van de INTRO)

Na de Keus, wordt er plots vergaderd in kasteeltjes, achter gesloten deuren.

De dierburgers van Noordharingland en Belzica hebben hun stem gegeven. Verder hebben ze zich er niet mee te bemoeien. Programma’s worden herschreven en aangepast.

Voor de media wordt het windstilte, komkommertijd, zoals men dat zo mooi verwoordt. Zo net achter de Keus, halen zelfs aapjes met een sterrengezicht de voorpagina van de kranten. En plots is er zelfs terug belangstelling voor dingen die gebeuren buiten Belzica.

Een nieuwe regering wordt verrassend snel gevormd, alsof de ruwe schets al klaar lag. Eigenlijk dezelfde regering als de vorige, met de Katogen en Apekoppen, die hun coalitie gewoon verder zetten. Er worden minder bochten gemaakt dan in de tijd van ‘het MENSDOM’ , waar er altijd nog wat wraakacties en afrekeningen volgden. Of is er misschien toch nog een kleine gelijkenis? … er worden inderdaad ook in de wereld der intelligente diersoorten enkele meanisters vervangen door figuren die van uit het niets opduiken. En anderen, met toch wel de nodige dossierkennis, worden dan weer onder de kast geveegd.

En net zoals in Noordharingland, blijven ook in Zuidsteenland dezelfde partijen aan de macht, ondanks al hun voorgaande blunders en schandaaltjes.

Ook de frenstalige dierburgers hebben uit hun stemgedrag laten blijken, dat zij meer dan tevreden zijn over de manier van besturen ... Belzica bevindt zich, volgens de intelligente dierburgers, duidelijk al jaren in de juiste handen.

En dan is er de vakantie …  ook voor pers en alle dierburgers, trouwens.

Juul Nieuwspen en Jean Allomicro zijn, met vooral een zwembroek in hun reiskoffer, vertrokken naar Cubana, het eiland voor Américé, met de bruingele stranden, waar sigaren roken wel iets meer inhoudt dan in Europica.  ’t Schijnt dat ze er zelfs meerdere lichaamsopeningen bij gebruiken. Er wordt daar wat afgetrokken en geblazen.

En de belaagde Harold Hakelip. Hoe gaat het met hem en zijn ondertussen vertrouwd geworden blauwe farde?

Het is alsof de farde een deel van zijn eigen ‘ik’ geworden is, om zijn ballonnekeskop een tijdje achter slot en grendel te houden.

Al bij al, behaalden Hakelip en de Katvissen, eigenaardig genoeg, nog een goede uitslag bij de Keus. Ook zij kunnen dus op veel steun bij hun aanhang blijven rekenen. Wie niet?

Zijn partijgenoten beweren zelfs dat ze zijn lijk niet uit de kast zullen laten vallen. Toch lijkt Hakelip heel beschaamd na zijn vernedering tijdens de TV-uitzending, die gans Noordharingland en Belzica enkele dagen bleek te beroeren. Harold, die nu ook nog worstelt met een identiteitscrisis, is zelfs in de supermarkt waargenomen met de blauwe farde voor zijn apenkop. Voor dit eigenaardige euvel is hij ondertussen in therapie gegaan bij dokter Varkensblaas.

En alsof de zomerse vliegen en muggen het weten. Ze belagen ’s diers dikke ballonnekeskop de ganse, maar dan ook de ganse dag. De blauwe farde heeft nog een tweede functie dus. Hij klopt er woedend mee in het rond. Wat sommigen doet besluiten dat hij eindelijk wel helemaal gek zal geworden zijn.

En dan wordt het 20 augustus 2309. De dag waarop het Speakment heropend wordt.

En ook in de zaal van het Speakment gaat alles gewoon zijn gangetje. Tussen de rotsen, die de wand van de zaal versieren, borrelt er nog evenveel water als voor de Keus, en het water vindt niet moeilijker zijn weg. Maar het is dan ook maar water en geen Meanisterraad of Speakmentvergadering, dat zijn weg zonder hulp vindt. En zonder vreemd te lopen of vreemd gedrag te vertonen, mondt het telkens opnieuw uit in het vijverbeekje met exotische planten, dat de hele zaal omsnoert en zorgt voor rustgevend geborrel. Water dat ze ook altijd nog kunnen gebruiken om bij hunne wijn te doen.

Het is een snikhete zomerdag. Aangepaste kledij dus. Maar niet voor Baard Gorilla. In een mooi pak gestoken, staat hij opnieuw te imponeren in zijn typische plechtstatige houding, klaar om een nieuw Speakmentjaar te openen. Fier en zelfbewust, koning, neen keizer, van deze meestal kibbelende schare, geniet hij met volle teugen van het respect dat hij zelfs bij zijn tegenstanders heeft afgedwongen. Hij - en hij alleen, blijft de Speakment-voorzitter. Even zag het er wel beroerd voor hem uit. Toen het erop leek dat alles in de welgekende ‘sacoche’ was, kwamen de Katogen tijdens de onderhandelingen plots met een eigen kandidaat-voorzitter aandraven . Met alleen de steun van zijn partij, de Apekoppen, kwam hij, Baard-Zilverrrug Gorilla, niet aan genoeg ja-stemmen.

Uiteindelijk, toen bleek dat de Katogen niemand minder dan ex premier, Jan  Van Marseillaise, als kandidaat naar voor schoven, kreeg Baard ook alle steun uit hoek van de Verkens en De Bladgroenpartij. Van Marseillaise, die wel eens op ongepaste momenten Frense chansons begint te zingen, vindt blijkbaar niemand, buiten de partij van de Katogen, een goede keuze. De intelligente dierburgers zijn niet voor niks ‘intelligent’. Baard staat er dus terug en zal er blijven staan. Hij is ook de meest geschikte figuur om de leiding te nemen, in het soms toch heel rumoerige Speakment. Hij zit terug op zijn plaatsje aan zijn brede desk, naast het spreekpodium, waar straks opnieuw iemand zal plaats nemen om een probleem of voorstel naar voor te brengen, of om vragen uit de zaal te beantwoorden van de Speakmentleden. Iemand die meestal onder een spervuur van reacties terechtkomt. Maar voorzitter Gorilla zal er dan staan om steun en bescherming te bieden. Om te zorgen dat het niet uit de poot of klamme hand loopt. Hij is de baas van de ‘frontlinie’ van het Speakment.

Ze zitten allen opnieuw op hun vertrouwde plaatsje.

Links vooraan, de Katogen, met in het midden achter hen, hun oranje vlag met witte strepen. Rechts vooraan, zitten de Apekoppen, onder hun azuurblauwe vlag. Achter hen bevinden zich de partijen van de oppositie: Links de Verkens, onder hun bloedrode vlag. Rechts de Katvissen, met hun gele vlag met de zwarte vissenkop en tussen deze twee partijen in, nestelt de kleine Bladgroenpartij zich nog steeds even trots onder hun groene vlag. Alleen hun voorzitster, Wendy Wollensok, zit nog niet op haar vertrouwde plaatsje in het midden. Wollensok, die ook het kruidenvrouwtje van het Speakment genoemd wordt, is nog wat zalfjes en kruiden aan het uitdelen aan wat pijnlijdende collega’s, zoals ex premier Van Kip, die last heeft van zwellende pootjes en gloeiende oortjes, maar zijn tong is in orde en dat is in dit gebouw wel het voornaamste werktuig. Ook Wendy Wollensok heeft voor deze warme zomerdag haar dunste bloemetjesjurk uit de kast gehaald en haar blonde paardenstaartje heeft plaats moeten ruimen voor twee stoute-meisjes vlechten en jawel, ook zij straalt vandaag iets … toch wel heel aantrekkelijks uit, het schrandere natuurwijfke.

Baard Gorilla, de beer van een gorilla, zit met het voorzittershamertje in de rechterhand, klaar om met een tikje de debatten te openen. Even wrijft hij met zijn hand over zijn kin. Een intellectueel gebaar, dat de dierburger over het algemeen maar pleegt te maken als het over zijn loon of opbrengst gaat. Een glimlach volgt nog en dan voegt hij de daad bij het woord. Patat! een flinke klap met de hamer om het Speakment te heropenen.

“Riespect, beste meanisters, sentors en speakmentleden.”

“Riespect, leider Gorilla !” - klinkt het met een indrukwekkende echo door de zaal.

“Ik wens jullie allen, ‘van harte’ (met nadruk) welkom op deze heropening van het Speakment!

“Er staan vier punten op de agenda van deze eerste vergadering. En zoals het de gewoonte is, starten we met … punt één … hahaha! … wat dacht je?”

Zijn lach, die alles doet daveren, lijkt weer op te borrelen uit het graf van één van zijn zilverrug voorvaderen. Deze eerste, toch wel heel flauwe grap van de nieuwe legislatuur, geniet helaas maar weinig bijval bij de aanwezige leden. Hopelijk worden ook Baard Gorilla zijn grappige tussenkomsten beter, naarmate de debatten vorderen.

“Punt één dus…

Officiële goedkeuring door het Speakment, van de nieuwe samenstelling van de meanisterraad … die eigenlijk ongeveer dezelfde is als de vorige, lispelt hij nu meer tussen zijn tanden. Het zijn de Katogen en Apekoppen die hun coalitie verder zetten.”

De eerste fluittonen vullen de ruimte.

Er moet gestemd worden. De eerste keer na de heropening van het Speakment.

Katogen en Apekoppen komen samen aan zesenvijftig zetels op een totaal van negentig. Het is routine. Er wordt meerderheid tegen minderheid gestemd en de nieuwe samenstelling van de meanisterraad wordt dus goedgekeurd.

Baard Gorilla: “Flor Hemeloog wordt door de meerderheidspartijen voorgedragen om opnieuw de taak van eerste meanister op zijn schouders te nemen. Hij wordt dus bevestigd in zijn taak van ‘daadkrachtig’ bestuurder.”

Alsof hij het bewust doet legt Baard de nadruk op, ‘daadkrachtig’.

Bij deze uitspraak van Baard Gorilla, zijn er bij de Verkens  enkelen, zoals Beer Doordauwers en Jean Baconchaud, die op hun rug vallen en zich beginnen rollen van het lachen, niet bepaald een teken van respect. En bij de bladgroenpartij kijken ze eerder sip en sommigen zelfs boos.

“Wanneer wordt de kiezer wakker???” – zie je hen hardop denken.

Toch volgt ook een ‘ja’ voor de eerst meanister. Opnieuw meerderheid tegen minderheid.

De nieuwe meanisters kunnen nu, allen samen, de ere aan de bliksem afleggen.

Samen steken ze hun twee vingers diep in de neusgaten en roepen dan, uiteraard heel nasaal: “Wij beloven plechtig om de intelligente dierburgers van Belzica te dienen met kop en poten!”

Er klinkt een licht gegniffel bij sommige andere leden.

Tussen de nieuwe meanisters, die rechtstreeks door de partijen verkozen worden, zonder inspraak van het Speakment, zitten wel twee verrassingen.

Mie Lijntje van het reisbureau, ‘Snel en Goed’ en Willy Tel, die bij het ‘Rekenwoud’ het bos niet meer door de bomen kon zien, worden de onverwachte nieuwelingen, die uit het niets opduiken. Ze stonden niet eens op de kieslijsten.

We nemen, zonder verdere uitleg, afscheid van Freddy Van den Oven (Katogen) en Willy Leutermans (Apekoppen).

“Het is mijn taak, als voorzitter van het Speakment, om de eerste bijeenkomst van de meanisterraad van Noordharingland, bij deze vast te leggen. Ook alle afspraken die traditioneel bij zo’n eerste meanisterraad  horen, wil ik hier vandaag bekend maken.

De eerste meanisterraad zal doorgaan op 25 augustus, eerst komende. Naar traditie gaat deze eerste vergadering door tijdens een diner bij kaarslicht. Heel wat gewichtige zaken zullen besproken worden tussen kroket en dame blanche, in kasteel, ‘Het Fretkot’, beter bekend als, ‘bij Rosse Minou’.

Afspraak om 19 uur, moest ik er nog bij vermelden. Hier zijn uiteraard alleen de meanisters welkom.”

En tijdens het uitspreken van deze woorden, steekt hij streng een dik behaarde vinger in de hoogte.  

“De andere speakmentleden zullen tevreden moeten zijn met de receptie en het buffet, dat aangeboden wordt op het einde van deze heropening van het Speakment en dat de bedoeling heeft om, in een ongedwongen sfeer, verder kennis met mekaar te maken. En ik zie dat sommigen er al echt op gekleed zijn. Ik wil wel met aandrang vragen, om uit het waterfontein te blijven. Goede afspraken maken goede vrienden!”

“Pfffffffffffffffffff! – spijtig!” – klinkt het hier en daar in de zaal.

Terug Baard Gorilla: “Dan gaan we nu onmiddellijk door naar punt twee … en meteen ook het echte Speakment-werk.

Ik vraag hierbij mevrouw Fie Apesnoetje naar het voor.”

Fie Apesnoetje, de voorzitster van de Apekoppen, begeeft zich rustig in de richting van het spreekgestoelte. Zij neemt het woord. 

“Riespect, leider Gorilla, beste meanisters, sentors en speakmentleden.

Ik vind het allemaal goed en wel dat de spons gehaald wordt over bepaalde zaken en dat soms de stilte niet verbeterd kan worden, maar mijn partijleden en ik vinden het toch niet kunnen wat er zich net voor de Keus heeft voorgedaan.  Het inschakelen van detectives tijdens de stemmenstrijd is er wel echt over … en zou in de toekomst moeten vermeden worden. Daarom mijn vraag om een onderzoekscommissie van oude wijzen samen te stellen, die dergelijke praktijken in de toekomst zal vermijden en die gemachtigd is om een oordeel uit te spreken over speakmentlid, Harold Hakelip en zijn partij, de Katvissen.”

Het rumoer in de zaal groeit en het is duidelijk dat de meesten het voorstel van Apesnoetje zullen steunen.

Hakelip is nog nooit zo stil geweest. Hij voelt nu heel veel nattigheid en zit er maar beteuterd bij. Zijn dikke oogpupillen lijken nog meer opgezwollen dan anders.

Kaat Kusvisjes, de voorzitster van de Katvissen, is alert genoeg om onmiddellijk te reageren. Ze veert elegant recht, terwijl ze met de in haar fauteuil ingebouwde knop het woord vraagt.

Kaat Kusvisjes is een ranke huispoes, met een hele lieve snoet, dit in tegenstelling tot enkele mandieren in haar partij.

“Beste collega’s, ik denk dat de zaken niet zo eenvoudig liggen. Er zijn in onze partij misschien wel enkele fouten gemaakt, maar die hadden ook een oorzaak.

Er ging in de vorige legislatuur zoveel fout, dat sommige zaken wel eens aan de kaak mochten gesteld worden.”

Deze woorden van Kusvisjes veroorzaken natuurlijk een golf van protest in de zaal. Baard Gorilla moet tussenkomen met enkele stevige hamertikken en het dreigement om de micro’s uit te schakelen.

Kusvisjes kan verder gaan.

“Is het niet zo, dat alle partijen en de hele politieke wereld, boter op het hoofd heeft, en er in het geval van een onderzoek naar onze partij en collega Hakelip, er meteen ook een onderzoek moet komen naar al die schandalige cumulpraktijken, waar sommige partijen zich aan bezondigen? – als het dan toch de bedoeling is om met een propere lei van start te gaan???”

Nu wordt het eventjes heel stil in de zaal. Het is duidelijk een goede zet van Kusvisjes en haar partij, om deze twee zweren aan mekaar te linken.

Misschien wordt het op die manier wel iets voor de ‘Grote Doos van Pandora’. (zie, ‘Het geheim van De grote Bank’) Anders wordt het financieel verlies voor velen echt veel te groot.

Er wordt getwijfeld en bij alle  partijen wordt er nu druk overleg gepleegd.

Dan volgt de stemming.

Zuchtend doen de partijleden, wat hen door hun voorzitters bevolen wordt.

Uiteindelijk krijgt Hakelip plots zowel de steun van de Katogen als die van de Verkens en het voorstel van Apesnoetje en de Apekoppen, wordt afgewezen.

Er ontstaat heel veel protest bij de Apekoppen en de Bladgroenpartij. Het Speakment lijkt wel te daveren op zijn grondvesten.

“Stilte in de zaal!!!” - Baard Gorilla timmert nu met de harde slagen van een timmerman op zijn desk en duwt ondertussen zijn brilletje terug in de juiste positie.    

Fie Apesnoetje, wrijft eens verwonderd door haar pikzwarte pruik, streelt even over het jasje van haar mantelpak, terwijl ze een sissend geluid met haar tanden maakt. Zij denkt er duidelijk het hare van. Dan druipt ze af.

Wendy Wollensok blaast even heel hard, alsof ze het veel te warm heeft.

Hakelip is gered. Hij houdt zich muisstil.

Baard Gorilla: “Dan gaan we nu over tot punt drie op de agenda.

“Ik heb hier een vraag van meneer Jef Van Tuindorp, van de partij der Apekoppen en van mevrouw Florence Buty-Pig, van de partij der Verkens, in verband met de kosten van de Kyzotonorm.”

Jef Van Tuindorp neemt het woord.

“Men zegt wel eens, dat het stil is waar het niet waait, … maar soms is het toch wel echt veel te stil. Meanister, Lies Wipsnuitje, heeft ons in mei al beloofd om een onderzoek te laten doen in verband met de kosten die ons landje zou moeten maken om de Kyzotonorm te halen. Ze zou ons zo vlug mogelijk op de hoogte brengen. Waar blijft deze informatie???”

Baard Gorilla: “Mevrouw Buty-Pig, aan u om uw vraag te formuleren.”

Buty-Pig: Ik heb dezelfde vraag als mijn Apekop-collega, Jef - en had het niet beter kunnen formuleren. – Lies, waar blijft onze kostenberekening???”

In haar huppeldehup stijl, bestijgt Wipsnuitje, met de glimlach op haar poezenwangetjes, het spreekgestoelte. Het ranke poesje ziet er vandaag niet alleen lief en onschuldig uit, maar haar geel zomerjurkje geeft haar ook een sensuele look. Sexy is misschien wat veel gezegd. Daarvoor is haar lichaam een beetje vormeloos. ‘Slecht uitgeblutst’, heeft Jean De Banaan zich ooit eens laten ontvallen, in een onbewaakt moment. En al beroerde hij na deze woorden onmiddellijk de lippen met zijn wijsvinger, als om te zeggen, “hou het voor u” -      toch verschenen deze woorden, de volgende dag, in zowat alle kranten. Wat dacht je …

En als we het dan toch over sexy hebben. Buty-Pig … zij heeft zich in een piepklein rood kleedje gestoken, dat maar heel weinig aan de verbeelding overlaat. Haar vrouwelijke vormen lijken wel een uitbraakpoging voor te bereiden.

Eenmaal geïnstalleerd op het podium, worden Lies Wipsnuitje haar bloswangetjes nog feller gekleurd en er parelen enkele zweetdruppeltjes op haar voorhoofd.

Met trillende stem, zet zij haar verdediging in.

“Beste collega’s speakmentleden, ik heb niet stil gezeten om zo vlug mogelijk de nodige berekeningen te laten uitvoeren. Helaas hebben allerlei onvoorziene omstandigheden er voor gezorgd, dat ik tot heden zelf ook nog niks heb ontvangen. Blijkbaar hebben ze het bij het ‘Rekenwoud’ heel druk gehad, als gevolg van de ‘Keus’. Nadien is hun computersysteem, ‘Count On Web’, buiten dienst gevallen en nu is het nog volop vakantieperiode, waardoor er een personeelstekort is. Daarom had ik toch nog graag een maand uitstel gekregen. Het is de bedoeling dat ik jullie zo correct mogelijke cijfers voorleg. Het heeft geen zin om er zomaar met mijn pet naar te gooien.”

“Pet!” – roept Felix De Boskat … “ik ben hier de enige met een pet!”

Maar het is blijkbaar niet het goede moment voor een grap.

Er volgen veel ontevreden reacties bij de oppositie en er wordt, naar gewoonte, duchtig door mekaar geroepen.

“Het kan toch niet zo moeilijk zijn om de prijs van een scheet te berekenen!”

Jef Van Tuindorp wil met deze woorden de grappigste zijn en hij geniet bijval.

Om het compleet te maken, heeft hij zich omhoog gehesen en vastgeklemd aan één van de vele pilaren. Hij hangt hoog boven iedereen. Neen, zijn afkomst van slingeraapje verloochent de ex premier nooit.

Baard Gorilla: “Alsjeblieft meneer Van Tuindorp …

Het is hier geen mensdierentuin. Trouwens, jullie lijken het wel vergeten te zijn,

maar het woord dient hier nog steeds gevraagd te worden door op je knop te drukken. Dan krijg je ofwel groen, ofwel rood licht van mij… Gesnopen!”

Buty-Pig reageert: In haar bekende heftigheid om recht te springen uit haar lederen fauteuil en het tegelijk op haar knop drukken, om het woord te vragen, floept haar rechteruier uit haar kleedje. Heel eventjes maar blijft deze praalvrucht onbedekt, maar net lang genoeg voor persfotograaf Jacko Flits.

Er is ‘Nieuws’ - even klinkt er een kreetje uit de mond van Buty-Pig en dan “oesje”

Zij glimlacht dan verlegen en meteen verschijnt er een diepe blos op haar wangen.

Vlug herpakt zij zich en komt met haar reactie op de uitleg van Wipsnuitje.

“Moet dat echt allemaal zo lang duren?”

Wipsnuitje: “Helaas wel,  ja.”

“Ach trek het je niet zo aan! Die Kyzotonorm … het is niet meer dan een scheet in een fles, roept Hakelip, die daarmee plots zichzelf schijnt te hebben teruggevonden. Eventjes toch. Want alsof hij zelf van deze woorden schrikt, kruipt hij terug achter zijn blauwe farde, om verder te doen met diep ongelukkig te kijken. Misschien toch een goede acteur???

En meer valt er over dit onderwerp niet te vertellen.

Geen groot nieuws dus, ware het niet dat het verleidelijke sieraad van Buty-Pig morgen alle dagbladen zal versieren. Samen met wat verdere uitleg over het filterdunne en piepkleine rode kleedje van de voorzitster der Verkens. Er is nog niet veel ander nieuws blijkbaar.

Baard sluit dit punt af, door Wipsnuitje uitstel tot eind september te geven, aangezien het ‘Rekenwoud’ nu toch ondoordringbaar schijnt te zijn.

Hij veegt wat zweet van zijn voorhoofd en gaat verder.

“Beste intelligente speakmentleden, dan komen we meteen al aan het laatste punt op de agenda van deze eerste vergadering.

De partijen, Apekoppen en Katogen, vragen uw steun om in de stad Handjegooi, in plaats van een vierde Konijnenpijp onder het Schelt, een ‘Lange Slappe’, boven het water te bouwen. Tevens hebben zij uw toestemming nodig, om onder de bevolking van Handjegooi een referendum te organiseren, over deze materie. De plaatselijke bevolking krijgt dus het laatste woord. Er moeten wel goudduiten

vrijgemaakt worden, om deze geachte dierburgers de voordelen van zo’n ‘Lange Slappe’ duidelijk te maken.

Het project valt onder de bevoegdheid van meanister Lies Wipsnuitje, van de Katogen en meanister Jef Van Tuindorp, van de Apekoppen, die in de nieuwe regering ‘Toerisme en Economie’ voor zijn rekening neemt.

Van Tuindorp neemt het woord.

“Als kersverse meanister van Economie en Toerisme, is het een hele eer voor mij om aan dit futuristische project te kunnen meewerken. Het zal Noordharingland en Belzica zeker geen windeieren leggen. Vanuit alle landen zullen nieuwsgierige dierburgers toestromen om de wateroversteekplaats van de toekomst te aanschouwen. Er bestaan helaas heel wat ongegronde vooroordelen over het toekomstgerichte project, zowel bij de leden van dit Speakment, als bij de geachte dierburgers van de prachtige stad, Handjegooi, zelf. Ongekend, is onbemind, luidt een oud spreekwoord, en dat is nog altijd zo. Het is de bedoeling van mij en mijn collega’s om in de eerste plaats de steun van het Speakment te krijgen. Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat toekomstgericht werken, altijd wel extra fondsen vraagt. Maar in dit geval kunnen we zowel letterlijk als figuurlijk spreken van, ‘bouwen aan onze toekomst’. Verder is het zeker nodig om de inwoners van de stad aan ’t Schelt heel goed te informeren over de mogelijkheden van dit bouwwerk en op die manier alle vooroordelen en vormen van negativisme weg te werken. Voor we hen dus het laatste woord gunnen, over het al dan niet bouwen van de ‘Lange Slappe’, door een referendum te organiseren, moeten we de Handwerpenaren duidelijk informeren over het project, om zo alle vooroordelen de kop in te drukken. Mijn collega’s en ik vragen dan ook het nodige budget, om ‘De Lange Slappe’ te introduceren bij de dierburgers.

Omdat ik weet dat er ook in dit Speakment maar weinigen op de hoogte zijn van wat zo’n ‘lange Slappe’ inhoudt, heb ik gevraagd aan collega speakmentlid en tevens schepen van ‘Wegen en Bruggen’ in de stad Handjegooi, de heer Johnny Maus, om wat meer toelichting te geven over het project ‘Lange Slappe’. Ik zou zeggen, Johnny, go for it!”

“Aan speakmentlid, Johnny Maus het woord,” komt Baard Gorilla nu tussen.

Johnny Maus, een magere katachtige, met grote bril, stapt langzaam naar voor, zijn paperassen stevig in de linkerhand geklemd.

Het gelaat van de langharige, ietwat verwilderde kater, is vuurrood en hij heeft heel vreemd starende ogen, als gloeiende kolen. Zijn bijnaam ‘de Duvelskater’ heeft hij zeker niet gestolen.

Hij is het die als eerste met het idee van een ‘Lange Slappe’ kwam aandraven. Het stoutmoedige plan schoot dus wortel tussen zijn twee grote oren en rijpte heel snel, zoals een dikke zweer. Het zou hem niet meer loslaten. Al vlug kreeg hij veel steun bij zijn partij, de Apekoppen. En de  Katogen volgden. Nu hij hier de kans krijgt om het project voor te stellen aan de leden van het Speakment, beeft zijn stem van de emotie.

Na een stevige haal door zijn verwilderde krullenbol, schraapt hij eens goed zijn keel, alsof er wat roestigheid moet verwijderd worden. Dan steekt hij van wal.

“Wat is dat,  een ‘Lange Slappe’? - Velen onder jullie vragen zich nog steeds af, waarover het hier eigenlijk echt gaat. Heel eenvoudig gezegd: een ‘Lange Slappe’ is niet meer of minder dan een grote slingermolen om automobiles over het Schelt te verplaatsen. De ‘Lange Slappe’ zal het uitzicht en skyline van de stad duchtig veranderen. In de goede zin dan wel. Een futuristisch uitzicht geven. Hij steunt op een super dikke paal, die midden in het Schelt zal worden neergepoot. De grote slingermolen is een ontwerp van architect, Slingeraap, en maakt de skyline van de stad futuristisch. Een zo vooruitstrevend bouwwerk, zal zeker veel toeristen aantrekken. Het komt er op neer dat automobiles, met passagiers erin, gewoon tegen een magneet moeten rijden. Ze worden aangehaakt en met de supersnelle molen of beter gezegd, het slingerapparaat, worden ze over het Schelt geslingerd, waar ze opnieuw afgehaakt worden doordat de magneet automatisch efkes ontlaadt, waarna ze een volgende automobiel opzuigt om die dan weer van de linkeroever naar de rechteroever te slingeren.

De lange Slappe is dus eigenlijk een slingerapparaat, in de vorm van een grote molen van de foor. Simpel hé? – is dat geen originele manier om over ’t water te geraken?” Hij zegt dit allemaal met een onmetelijk enthousiasme.

Velen luisteren aandachtig en met stijgende verbazing, alsof ze wel echt voor het eerst over het project horen.

“Nog een voordeel is dat de ‘Lange slappe’ op twee jaar klaar kan zijn, terwijl er om een nieuwe konijnenpijp uit te graven, minstens acht jaar nodig zijn,” voegt Maus er nog aan toe.

“Nadeel!” - roept Buty-Pig, wiens geduld op blijkt te zijn.

“De kostprijs van het project zou het dubbele zijn van een ‘konijnenpijp’ !”

Verkens en Bladgroenpartij zijn duidelijk gekant tegen de bouw van een ‘Lange Slappe’, die ze ondertussen ook al de ‘lange Floppe’ noemen. 

Jonny Maus, in de verdediging: “De juiste kostprijs van beide projecten is pas in september beschikbaar bij het ‘Rekenwoud’. Maar de meerprijs zal snel terugverdiend worden, omdat het zoveel toeristen zal aantrekken.”

En dan is het Wendy Wollensok, van de Bladgroenpartij, die het woord vraagt.

“En hoe zit het met de ‘Skyline’ van de historische stad, Handjegooi.

Het zicht op de ‘Struisevrouwentoren’, wordt volledig ontnomen.

En het gezoem van de elektrische motor van dat ding, zou inwoners en toeristen op de vlucht kunnen jagen, in plaats van aantrekken. Mijn partij verzet zich volledig tegen deze geluidshinder en het wegnemen van de gezelligheid in de oude stad. Daarom opteren wij voor de bouw van een vierde ‘konijnenpijp’.

“We moeten wel mee met onze tijd!” - reageren Wipsnuitje en Van Tuindorp in koor. Maus, wordt zichtbaar een beetje zenuwachtig.

Buty-Pig. “Dan is er ook nog het punt veiligheid. Wat als er wat fout gaat en de stroom uitvalt? … de elektrische spanning wegvalt… dan flikkeren onze intelligente dierburgers zo maar met hun kl… - aarzelt even - … kl… klikken en klakken in ’t Schelt. Hebben jullie dat aspect van veiligheid al eens bekeken???” Ze kijkt nu zo verbouwereerd mogelijk.

En Felix De Boskat, de magere rosse boskat, met naar gewoonte een petje scheef op het hoofd, treedt haar bij: - “het kan niet anders of er zullen na een tijdje wel eens automobiles het water inkloten of twee of meer automobiles tegen mekaar geflikkerd worden, dat ding is zeker niet veilig!”

Hij vraagt hierbij het woord niet.

Baard Gorilla: “Boskat, als groene jongen moet je weten dat er op je fauteuil een groene knop staat om het woord te vragen.”

“Pfff! Zij heeft het woord ook niet gevraagd,” reageert Felix, wijzend naar Buty-Pig. Maar ja … goed … volgende keer zal ik ook een mini aandoen.

“Doe ons dat niet aan!” - Reageert Van Tuindorp. En dat heeft heel veel leute en gelach in de zaal tot gevolg.

Gorilla vindt het minder prettig en kan het niet nalaten om enkele hamertikjes te geven.

Premier Hemeloog vraagt en krijgt onmiddellijk het woord.

De zweetdruppels hangen aan zijn spekhals en als gevolg van de warmte, heeft hij, nog meer als anders, alle moeite om zijn corpulent chimpanseelijf, met daaronder de dikke kont, in evenwicht te houden. Maar zolang er minstens één en meestal is dat zijn linkeroog, in de richting van de hemel blijft loensen, komt er voor alles een oplossing, vinden zijn aanhangers bij de Katogen.

Hij is er rotsvast van overtuigd, dat dit grootse plan tot uitvoering zal worden gebracht.

“Ten eerste, geachte collega’s: Met de bouw van de ‘Lange Slappe’, zetten zowel Belzica als de stad Handjegooi zich duidelijk op de wereldkaart. Voor de verdere ontplooiing van ons land en haar aantrekkingskracht bij potentiële buitenlandse investeerders, is dergelijk gedurfd en futuristisch project zeker een groot pluspunt. We hebben uiteraard een rijke geschiedenis en heel wat prachtige oude bouwwerken, maar mogen ook wel eens aan de buitenwereld tonen dat we de vooruitgang in de techniek niet schuwen en we ons zelfs kunnen profileren als trendsetters op dit vlak. Waarschijnlijk zullen andere landen onze ‘Lange Slappe’ willen kopiëren, en dan zijn wij er met de nodige know-how, techniek en specialisten, om hun plannen uit te voeren. Dit economische aspect is van groot belang.”

In de zaal hangt een beleefde stilte, alhoewel de gelaatsuitdrukking bij velen verraadt dat ze het zeker niet eens zijn met de Premier.

Na een paar keer puffen en eens diep ademhalen, terwijl hij zijn dikke kont, zonder enige gêne, eens stevig krabt, zet de Premier zijn betoog verder.

“Ten tweede: Een nieuwe konijnenpijp laten uitgraven duurt minstens acht jaar.

Er zijn trouwens ook niet genoeg konijnen beschikbaar van het ras, ‘Vlaamse Reus’. Daarom zou er ook gebruik moeten worden gemaakt van jachthonden en mensdieren, die ook bekend staan als goede en diepe gravers.

Elk van deze drie rassen kampt met grote tekorten, waardoor er heel snel kweeksessies zouden moeten georganiseerd worden.  

Mijn partij, de Katogen, is gekant tegen elke nieuwe overkweek met deze dieren. Zeker met het idee dat er overal in het land paardagen zouden georganiseerd worden met konijnen, mensdieren en jachthonden. Deze dieren de godganse dag  aanzetten tot paren, vinden wij, Katogen, geen goed voorbeeld voor de jongere generatie van intelligente dierburgers. Ook predikant, Pastoors, een vriend van de Pape uit Zatikaanstad, heeft dit opgemerkt in zijn laatste lispelwoorden. De pape uit Zaticaanstad zelf, verbiedt het aanzetten tot paren, volledig.

Reactie!!! Buty-Pig, de dolle zeuggriet, is nu wel behoedzamer bij het rechtop wippen uit haar stoel, maar heeft toch heel wat moeite met zowel haar billen bedekt te houden, die dan vanwege de hitte nog eens aan de lederen fauteuil blijven plakken, alsook met haar uiers in het daarvoor voorziene netje in rode stof te pletten. Ze willen nu eenmaal de vrijheid tegemoet. Het is hunne natuur.

Men zegt wel eens dat iets niets om het lijf heeft. Hier is dit gewoon de realiteit.

Maar ach, veel maakt het haar niet uit, één van haar uiers heeft Belzica vandaag toch al gezien.

Buty-Pig neemt opnieuw het woord: “Maar dat is toch belachelijk. Laat die dieren toch vrij op mekaar los. Ze willen niet liever! Ze vervelen zich de ganse dag! Een konijnenpijp is veel goedkoper en daar gaat het om. Wat kunnen we met al die extra goudduiten, die nodig zijn voor zo’n ‘Slap Geval’, niet allemaal verwezenlijken op sociaal vlak, in de sociale kooienbouw???

Verder vind ik het helemaal niet kunnen dat er ook nog eens goudduiten nodig zijn voor een campagne om de Handwerpenaren te beïnvloeden bij hun keuze.

Ah ja, moesten wij ook niet de tering naar de nering zetten, meneer Premier Hemeloog…”

Buty geniet veel bijval en krijgt een applaus vanuit de oppositie.

Baard Gorilla, zet zich nu schrap rechtop, in zijn volle lengte. Hij wil hiermee duidelijk aantonen dat het hier al lang genoeg geduurd heeft. Dan geeft hij een flinke mep met het voorzittershamertje. De voorzitter wil overgaan tot de stemmingen.

“Volgende vergadering verwachten wij meer details over de voor -en nadelen en vooral de juiste kostprijs van zowel de ‘Lange Slappe’, als van een eventuele vierde ‘Konijnenpijp’.”  - Hij snuift hierbij nog eens krachtig door zijn gorillaneus.

“Dus … de vragen aan de leden van het speakment luiden als volgt:

Ten eerste: fondsen vrijmaken voor de eventuele bouw van een ‘Lange Slappe’.

Ten tweede. Informatie geven aan de dierburgers en de nodige budgetten vrijmaken voor deze informatiecampagne en het organiseren van een referendum in de stad Handjegooi.

Vergeet vooral niet, dat alles wat hier beslist wordt, in dienst is van ons volk, de intelligente dierburgers van Belzica en Noordharingland. In dit geval ook, de inwoners van Handjegooi.”

Dan, maakt hij van de gelegenheid gebruik om diep adem te halen.

Zowel voor vraag één als voor vraag twee wordt er een meerderheid voor ‘ja’ gevonden. Er zijn 48 ja-stemmers en 42 neen-stemmers. Dat is dus heel nipt. Er is zelfs verdeeldheid in de partijen zelf, dus.

Baard Gorilla: “Ik kom tot volgend besluit:

De speakmentleden staan achter de bouw van een ‘Lange Slappe’ in Handjegooi. Het oordeel van de inwoners van Handjegooi, ook Handwerpenaren genoemd, wordt afgewacht. Maar er wordt ondertussen wel subsidie losgeweekt om de Handwerpenaren en de inwoners van Noordharingland op de voordelen van een ‘Lange Slappe’ te wijzen.”

Een klets met het hamertje volgt. De stemming is officieel.

Fluitend protest echoot door de zaal. Maar dit kan de ervaren voorzitter geen fluit schelen. En hij gaat verder met het afsluiten van deze eerste vergadering van de nieuwe legislatuur.

“In september beginnen we de vergadering dus met ‘twee hete hangijzers’ - en hiermee bedoel ik … hum …  niet deze twee … hum, van mevrouw Buty-Pig …”  voegt Baard er schalks aan toe.

Algemeen gelach en een daverend applaus uit de zaal, zijn het gevolg. Alleen Buty-Pig zelf, veinst een lichte misnoegdheid …

En dan neemt de voorzitter terug het woord. “We wachten op zowel een kostenberekening voor de maatregelen om de ‘Kyzotonorm’ te halen, als voor het bouwen van een ’Lange Slappe’ in Handjegooi. Voor meanister Wipsnuitje en meanister Van Tuindorp, is er dus werk aan de winkel.”

Dan laat Gorilla nog heel even zijn scherpe blik door de zaal dwalen.

“Riespect, beste meanisters, sentors en speakmentleden.”

“Riespect, leider Gorilla!” – galmt het door de zaal van het Speakment.

Een laatst klets met de hamer volgt - en de vergadering is officieel beëindigd. De receptie kan beginnen.

We zijn hier nog niet aan de nieuw patatjes.

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

(elke gelijkenis met ons dagelijkse leven in het MENSDOM, berust zeker op toeval)

 Daniël Depireux

wordt vervolgd!!!

(De geur van de bliksem)

Deel 4) Bom onder de Keus

(Om alle gekheden beter te begrijpen, lees je best eerst de herhaling van de INTRO)

Op 25 april 2309 bloklettert ‘Het Laatste Noordnieuws’:

“BOM ONDER DE KEUS”

“MEEST BEKENDE SPORTSTER VAN BELZICA ZET DE POLITIEKERS IN HUN      BLOTE KONT”                                                          door:Joost Gazetvarken

Dolly Blackfeet, de meest bekende sportster van Belzica en Noordharingland, heeft zich aangeboden om bij de Keus als kandidaat op de lijst te gaan staan. Uiteraard eiste ze een verkiesbare plaats. Tot daar helemaal niks abnormaal. Wat minder vanzelfsprekend is, is dat zij zich bij de vier grootste partijen aangeboden heeft en zij er bij elk van deze partijen op aangedrongen heeft, om haar eisen contractueel vast te leggen. Wat toch wel heel ongebruikelijk zou zijn. Uiteraard wisten de partijleiders niet dat Miss Blackfeet in onderhandeling was met vier partijen.  

Dolly Blackfeet, die al drie maal Olympisch goud won in het woudlopen, is als sportvrouw geweldig populair en geliefd  bij alle volksgroepen. Deze populariteit heeft zij voor een stuk te danken aan het feit dat ze het fokresultaat is van zowel aapachtigen, katachtigen als zwijnachtigen. Haar sterke looppoten zijn aapachtig en haar lenig lichaam is katachtig, terwijl haar lief hoofdje en snoetje eerder thuishoort bij de zwijnenfamilie.

Ik moet er geen tekeningetje bij maken. Miss Blackfeet is een stemkanon, voor elke partij. De vier partijen, aan wie zij een voorstel deed, hapten dan ook maar al te graag toe.

Blijkbaar heeft Dolly echter helemaal geen politieke ambities, maar heeft zij alleen de bedoeling om de politieke wereld in zijn blote kont te zetten.

Zodra ze van elke partij een contract in handen had, heeft ze deze schriftelijke overeenkomsten mooi gebundeld en doorgespeeld naar de pers, met erbij de vermelding, dat ze helemaal geen politieke ambities heeft.

Over welke vier partijen gaat het(?) – en wat bieden zij haar zoal aan(?):

De Apekoppen: Bieden haar een vierde plaats op de lijst, waardoor ze zeker verkozen wordt en als extra krijgt ze een al even dikbetaalde topfunctie in de beheerraad van het, ‘Alzheimer’ Reservaat’, waar de meeste mensdieren opgesloten zitten.

De Katogen: Bieden een vijfde plaats en dus ook zekerheid om verkozen te worden. Tevens wordt een topfunctie, zowel in  de beheerraad van de ‘Klapwiekmolentjes’ als in de beheerraad van ‘De Grote Graalbank van Belzica’, als toemaatje beloofd.

De Bladgroenpartij beloofde haar een derde plaats op de kieslijst en 10% aandelen in de grote Koolzaadakkers, die in handen zijn van de partij. Tevens zou zij levenslang dagelijks voorzien worden van een vegetarische maaltijd op basis van bananen, geschonken door een groot sympathisant van de partij, namelijk Gust Chiqabanana.

De Verkens: Bieden haar een derde plaats op de kieslijst en ook een rijkelijk betaalde topfunctie. Ofwel zou ze provinciehoofd in één van de 5 provincies worden, ofwel wordt zij extra schepen in de stad Handjegooj, aan ’t Scheld.

Ze zou er als extra schepen belast worden met het project, ‘De Lange Slapper’.

De Katvissen heeft ze ongemoeid gelaten. Wat wel eigenaardig mag genoemd worden. Of ze hiermee persoonlijke bedoelingen heeft (?), ontkent ze echter met klem.

Met de nieuw opgerichte partij, “De Onafhankelijk Zwijnapen”, heeft ze ook geen contact opgenomen. Zoals de meeste dierburgers, redeneert ze blijkbaar dat deze partij toch de kiesdrempel van 5% niet zal halen.

De politieke wereld staat in rep en roer. Maar de partijen willen vooralsnog geen commentaar geven.

Om iedereen tevreden te stellen en de dierburgers toch wat meer uitleg te geven over het gebeurde, wordt op 3 mei een persconferentie gehouden, waarbij alle partijen zullen aanwezig zijn. Deze persconferentie wordt rechtstreeks uitgezonden door de Vrije TV van Noordharingland en is te bekijken in alle huiskooien. De bekende, Jean Allomicro, zal als moderator fungeren.

Dolly Blackfeet zal er echter niet zijn. Zij laat zich vertegenwoordigen door haar advocate, Lena Snollovich.

Joost Gazetvarken

Wat vooraf ging: 14 maart 2309 - 17 uur

Zoals elke dag, heeft Dolly Blackfeet haar trainingsparcours afgelegd op de woudpaden, nabij de hoofdstad Broekzala. Dolly is een imposante verschijning. Ze is bijna twee meter groot, wat niet niks is. Alsof haar ouders er bij de verwekking nog een extra stuk hebben aangebreid. Hun tijd hebben ze er zeker voor genomen. Geen hup, hup en weg…

Ze heeft haar trainingsrondjes door het woud er opnieuw opzitten. Zweetdruppels parelen van haar neus. Met een grote handdoek in de nek, betreedt ze de doucheplaats van het sportcentrum.

Zoals steeds, na een doorgedreven training, heeft ze een heel voldaan gevoel.

Zij is een moderne en levenslustige jonge teef. Een samensmelting van de drie intelligente diersoorten, maar vurig als het veulen van een renpaard. Vandaag draagt ze een superklein zwart broekje en een nauwsluitend wit topje, dat haar wijfjesvormen duidelijk doet uitkomen. Sportief dus, maar toch sexy.

Wat ze niet weet, is dat ze al een hele tijd door een zeer eigenaardige figuur bespied wordt. Detective John Bont, wacht het juiste moment af om haar onder vier ogen te spreken. Zijn opdrachtgevers hebben hem ingeschakeld als tussenpersoon. Het is aan hem om een afspraak te regelen tussen Dolly Blackfeet en hen. En dat is niet alles. Hij moet ook vooraf haar interesse wekken om deelgenoot te worden van hun plannetje. Risico’s nemen deze mensen liever niet teveel. Er staat dan ook heel veel op het spel voor hen.   

Detective, John Bont, is een echte verkleedspecialist. Hij duikt snel in zijn rukzakje en even later stapt ook hij, vermomd als wijfje, richting douches. Een mooie teef kan je hem moeilijk noemen, maar alle vrouwelijke vormen blijken toch wel aanwezig te zijn. Zijn borstjes hangen wel niet in de juiste balans, maar zo zijn er wel meer…

Zich hier uitkleden zal echter niet lukken. Dat moet hij dan ook trachten te vermijden.

Vol zelfvertrouwen stapt de detective op zijn doel af.

“Miss Blackfeet kan ik je even spreken?”  - Even schrikt ze zich een aap – wat doet deze manpoes, met opvallende diepe stem, in de wijfjesdouches – ze heeft dit dier nog nooit eerder ontmoet – onmiddellijk twijfelt ze aan de echtheid van zijn teef zijn. Na wat tegenstrubbelen, laat ze hem toch zijn verhaal doen…

Ze zonderen zich hierbij een beetje af.

John Bont: “Om eerlijk te zijn Miss Blackfeet, moet ik toegeven dat ik jou al een hele tijd op de voet volg. Ik ken niet alleen je gedragingen maar weet ook heel veel over je overtuiging en jouw liefde voor Noordharingland. Ik weet ook hoe graag jij zou willen dat Broekzala zou gesplitst worden in het Vlemse Zala en het Frense Broek.

Ook mijn opdrachtgevers is dit niet ontgaan.”

Blackfeet: “Spreek eens een beetje duidelijke taal, poes, of moet ik eerder… kater zeggen. Wat wil je van mij en wie zijn je opdrachtgevers? En geen spelletjes of ik roep de bewaking.” - Het is niet de eerste keer dat zij benaderd wordt door één of andere te opdringerige fan.

John Bont: “Luister alsjeblieft even. Je kunt hier trouwen een pak goudduiten verdienen. Meer dan je ooit in je sportcarrière bij mekaar zult zien.

Men heeft er zelfs 500.000 goudduiten voor over. Ik regel een afspraak voor je in het ‘Waterkont’ hotel. De opdrachtgevers willen alsnog onbekend blijven. Je ontmoet hen daar wel. Laat mij alsjeblieft binnen de 24 uur iets weten. Ik geef je mijn nummer.” - En dan duwt hij haar zijn kaartje onder de neus.

Blackfeet: “Maar wat verwacht men dan van mij. Ik wil aan niks illegaals meewerken.”

“Ik beloof je, Miss Blackfeet, je zal geen spijt krijgen van dit aanbod,” - dringt John nu wel echt aan. Hij moet haar op die afspraak krijgen. Ook zijn centjes hangen hiervan af. Zijn politieke overtuiging… tja…

“Ik zal je zeker iets laten weten, beste poes, maar ik moet er echt over nadenken,” antwoordt Dolly, nu eerder om tijd te winnen.

Dit voorstel valt zomaar uit de lucht, alsof het een bom is die inslaat voor haar voeten. En ze heeft er zeker geen goed gevoel bij, maar wil zich zonder al te veel kabaal ontdoen van John Bont. En ja, ze wil nadenken over zijn aanbod en vooral raad vragen aan een goede vriend, die haar altijd met raad en daad bijstaat, vooral bij het krijgen van één of ander commercieel aanbod.  

Goedgemutst stapt de detective richting uitgang.

Maar het is niet echt zijn dagje. Juist op het moment dat een poesaapje en een apenzeug zijn pad kruisen, floept er één van zijn namaakuiers onder zijn kleed uit. De twee teven, met ontbloot bovenlichaam, herkennen in hem pardoes de kater en niet de poes. Vooral de apenzeug laat zich in al haar pracht en glorie niet onbetuigd. Een beetje misnoegd, maar ook vol dartelheid trekt ze aan zijn dikke staart. Had hij maar geen kater moeten worden.

Maar zijn job zit er gelukkig toch op en John kan opgelucht de poten nemen.

Het is bijna acht uur die avond, als Dolly Blackfeet haar appartementje, gelegen aan de rand van Boekzala, binnenstapt. Ze kan de eigenaardige ontmoeting met John Bont maar moeilijk uit haar gedachten zetten. Ze walgt van elke vorm van corruptie. Het past helemaal niet bij haar olympische sportgeest en gedachte als sportwijf.

Onmiddellijk neemt ze dan ook plaats nabij haar telefoontoestel en vormt het nummer van haar goede vriend en raadgever, Juul Nieuwspen.

Juul is een al wat oudere  journalist, die werkt voor het dagblad, ‘Het Belang van Noordharingland’. Zij beschouwt hem zo’n beetje als een tweede vader. Ze kent deze kater dan ook al sinds haar jeugdjaren. Meermaals heeft hij haar geholpen bij het nemen van moeilijke beslissingen.

En Juul kan luisteren als geen ander. 

Wanneer plots de telefoon met een schel geluid overgaat, is het één meter vijftig, kleine katertje, met de volledig kale knikker, maar te trots om een pruik te dragen, zijn artikel over het steeds minder controleerbare paargedrag der intelligente dieren, nog even aan het nalezen, vooraleer het per mail door te sturen naar de redactie van de krant. Hij is aangenaam verrast als hij de stem van Dolly herkent.

Ze doet hem het verhaal van de eigenaardige ontmoeting met de detective en het aanbod dat deze haar deed. Vooral de 500.000 goudduiten, die  haar zouden aangeboden worden, geven dit alles een illegaal reukje.

Heel aandachtig luister Juul naar het verhaal over Dolly’s eigenaardige ontmoeting, eerder op de dag en het voorstel dat haar gedaan werd door die eigenaardige katerpoes.

“We moeten uitvissen, wie de opdrachtgevers zijn en wat hun plan met jou inhoudt. Werk gewoon mee en dan zien we nadien wel. Ga gewoon naar die afspraak en laat de rest aan mij over. Ik zal je laten volgen en beschermen door een bevriende detective. Maak je maar niet ongerust. Voor je veiligheid zorg ik!”

Met deze woorden breng Juul haar een beetje tot rust. Ze weet dat ze op hem kan rekenen. Ze staat er niet alleen voor.

De volgende ochtend belt Dolly Blackfeet het nummer van John Bont en de afspraak wordt geregeld. Op 20 maart wordt ze om 19 uur verwacht in het ‘Waterkont’ Hotel, in de stad Handjegooi. Een ober zal haar naar de achtergelegen vergaderruimte brengen, waar ze verwacht wordt.

Bont is in zijn nopjes. Zijn opdracht lijkt opnieuw succesvol. Het is niet de eerste klus die hij voor deze opdrachtgevers uitvoert. Hij wil hen dan ook niet ontgoochelen.

Wat noch John Bont, noch de opdrachtgevers, kunnen vermoeden, is dat Dolly Blackfeet haar vriend en journalist, Juul Nieuwspen, volledig op de hoogte is en mee in het spel zit. Het enige wat zij als belangrijk zien, is dat Dolly Blackfeet twee jaar geleden in een interview  heeft laten blijken dat ze achter een scheiding tussen Noordharingland en Zuidsteenland staat. En daarom is zij als beroemde sportvrouw de geknipte figuur op hun plan uit te voeren en tot een goed einde te brengen.  

Eigenlijk had de bewuste journalist haar toen die woorden in de mond gelegd en was zij nadien niet erg gelukkig met wat er in het bewuste tijdschrift hierover verscheen. Ze voelt zich wel vooral Noordharinglander, maar een volledige splitsing van Belzica hoeft voor haar niet persé.

20 maart 2309

Blackfeet voelt zich niet echt op haar ongemak. Ze weet dat Juul Nieuwspen voor haar veiligheid zorgt. Ze is wel een klein beetje zenuwachtig, maar vooral heel nieuwsgierig naar de onbekende opdrachtgevers. Toch is ze op alles voorbereid . Het busje pepperspray in haar handtasje, vindt ze geen overbodige luxe.

Het ‘Waterkont’ hotel, nabij de stad Handjegooi, is heel gemakkelijk te bereiken en voorzien van een grote parking. Boven de geelzwarte deur van het hotel, prijkt een bronzen vissenkop. Binnen in de gelagzaal, hangt een gezellige huiselijke sfeer en er klinkt zachte muziek, op de achtergrond. Een sluier rook hangt onder de lage zoldering, zoals in de goede oude tijd. Aan de toog zitten enkele dikke katertjes met een al even dikke sigaar, waar ze mateloos van genieten.

De tafels zijn er gevuld met hansworsten. Er wordt wel eens beweerd dat hier ook mensdiervlees aan te pas komt, ook al is dit verboden sinds varkenheugenis.

Een mooi uitgedoste, ‘tot je dienst’ ober, herkent Miss Blackfeet onmiddellijk en vraagt om hem te volgen naar de achterkamer.

Wat niemand weet, is dat Mie Spion ook al aanwezig is in deze achterkamer.

Mie Spion is detective en een goede vriendin van Juul Nieuwspen. Met haar slanke kattenlichaam met de chimpanseekop erop, is ze een specialiste in het zichzelf camoufleren. Ze heeft zich vandaag vermomd in een uitgedoofde vuurkorf. Zichzelf transformeren is nu eenmaal één van haar grote specialiteiten. Ze is ook gewapend, op alles voorbereid dus, en ze heeft ook niet voor niks een piepklein filmcameraatje op zak.

Bij het binnenkomen van de kamer bemerkt Dolly onmiddellijk de twee dierburgers, die broederlijk naast mekaar aan een tafeltje hebben plaatsgenomen. Een van hen is Harold Hakelip, de voorzitter van de politieke partij, ‘De Katvissen’. Hem herkent ze onmiddellijk. Naast hem zit een vermomd iemand. Later zal blijken dat het de geheime geldschieter is. Hij verbergt zijn gezicht achter een  oerlelijk mensdiermasker.

Hakelip nodigt haar uit om aan de andere kant van het tafeltje plaats te nemen en brengt het gesprek op gang.

“Mevrouw Blackfeet, ik ga met de deur in huis vallen.

We weten al enkele jaren dat jouw overtuiging bij onze partij ligt. Een splitsing tussen Noordharingland en Zuidsteenland is ook jouw grote droom. We hebben je niet voor niks laten achtervolgen door het beste detectivebureau van onze… bijna republiek, Noordharingland. Een ander groot symphatisant van onze partij is  Kater X,” - Harold wijst hierbij naar de figuur die naast hem zit.

“Hij heeft meer dan één reden om anoniem te blijven, vandaar de vermomming. Niet alleen is hij de architect van dit plan, maar hij is ook de geldschieter. Want je zal er ook financieel veel beter van worden, Miss Blackfeet.

Ik geeft het woord dan ook aan Kater X.”

Een zachte en beleefde stem klinkt door de kamer.

“Allereerst mijn excuses voor deze vermomming, Miss Blackfeet, ik heb echter voorlopig  geen andere keuze.

Het is uiteraard onze bedoeling om de Keus te winnen. Niet zomaar te winnen, maar de volledige meerderheid te halen, zodat het bestuur volledig in onze handen komt. Dat is de enige mogelijkheid om tot een volledige splitsing van Belzica te komen.”

Ondertussen schudt Hakelip zijn hoofd er bijna af, door bevestigend te knikken.

Blackfeet: “Ik begrijp niet wat ik hierbij kan helpen???”

De vermomde X gaat verder. “We moeten de andere partijen in een zo slecht mogelijk daglicht stellen. Net voor de Keus, moeten zij alle vertrouwen bij de kiezer verliezen.

Zij moeten door iemand in een val gelokt worden. En die iemand, ben jij, Miss Blackfeet!”

“IK???”  - Dolly haar stem klinkt verward en vol ongeloof.

Even probeert ze nog tegen te stribbelen. “Maar ik wil bij de Keus liever niet op een lijst komen.”

X:” Ik ga kort zijn Miss Blackfeet. Mijn plan is het volgende:

De volgende twee  weken ga je de voorzitters van de vier belangrijkste partijen van Noordharingland een bezoekje brengen. Het mag natuurlijk wel niet uitlekken dat je hen alle vier bezoekt.

Bij elke partij ga je heel overtuigd opbiechten dat je een symphatisant van hen bent en je heel graag aan de Keus zou deelnemen. Ze zullen je met alle plezier een plaatsje op hun lijst voorzien. Je bent vanwege je populariteit een echt stemkanon.

Dan ga je eisen stellen. Omdat een politieke carrière meteen ook het einde van je sportloopbaan betekent, wil je zekerheid en vraagt om alle beloftes die ze je  zullen doen, op papier te zetten. Een contract ondertekend door de voorzitter van elk partij dus. Naast je politiek mandaat, eis je natuurlijk ook zoveel mogelijk dikbetaalde topfuncties in intercommunales, zoals dat de gewoonte is voor alle toppolitici. Je probeert zoveel mogelijk uit de onderhandelingen te halen. En zoveel mogelijk op papier, met een duidelijke handtekening van de partijvoorzitter.

Bij de nieuwe partij, “De Onafhankelijk Zwijnapen” biedt je je niet aan. Zij halen de kiesdrempel toch niet, en zo valt het minder op dat ook wij buiten schot blijven. Je bezoekt dus wel de voorzitters van de Katogen, de Apekoppen, de Verkens en de Bladgroenpartij.

Als je van de vier partijen alle beloftes op papier hebt, laten wij alles uitlekken in de pers. Zo’n maand voor de Keus.

Voor de moeite en de eventuele kritiek die zal volgen, wil ik je goed belonen. Er zal een rekening voor je geopend worden op de ‘Paradijseilanden’. Een rekening met de som van 500.000 goudduiten, Miss Blackfeet. Jawel, 500.000, je hebt het goed gehoord.”

Blackfeet: “Dat is niet niks….”

Dolly Blackfeet is wel een beetje van haar stuk gebracht. Ze probeert wel om dit zo weinig mogelijk te laten blijken. Maar eenvoudig is dit niet.

Zoals beloofd aan Juul Nieuwspen, gaat ze akkoord om het spel mee te spelen. Ze heeft ook weinig keus, met al wat ze nu al weet. In het belang van haar eigen veiligheid vooral. Ze beseft heel goed dat een weigering haar in gevaar zou kunnen brengen.

Ondertussen voelt ze wel heel veel walging voor deze praktijken, die indruisen tegen alles wat met haar drang naar eerlijkheid en sportiviteit te maken heeft.

Met dit onaangename gevoel verlaat ze het ‘Waterkont’ hotel en neemt onmiddellijk de afslag richting Broekzala. Geen trainingsdag. Ze wil zo vlug mogelijk Juul Nieuwspen opbellen en hem vertellen wat er juist besproken is.

Juul geeft haar de raad om het spel gewoon verder mee te spelen en  uiteindelijk de Katvissen ook en lesje te leren. Daar zorgt hij wel voor. Dat laatste begrijpt ze wel niet zo goed. Maar ze vertrouwt haar goede vriend Juul volledig. Ook voor haar veiligheid blijft hij zorgen. Mie Spion, zal steeds in haar buurt blijven.

Ze doet wat haar opdracht is en gaat de volgende twee weken alle partijleiders een bezoekje brengen. Tot haar grote verwondering, verloopt dat allemaal zonder één probleem. Ze heeft natuurlijk haar populariteit van sportvrouw mee. De partijvoorzitters zijn blij als een kind, wanneer ze horen dat Dolly interesse heeft voor een plaats op hun kieslijst. Zo’n stemkanon, dat zich zomaar aanbiedt om lid van hun partij te worden… Met plezier bieden ze haar alle vier, niet alleen een verkiesbare plaats aan, maar vinden het ook vanzelfsprekend dat er nog wat extraatjes aan toegevoegd worden, onder de vorm van één of meer topfuncties binnen één of andere intercommunale. Dit is trouwens niet ongewoon voor toppolitici. Zij beperken zich niet altijd tot hun politieke mandaat alleen.

En de partijvoorzitters hebben zelfs niet de minste argwaan, wanneer Dolly vraagt om, voor haar zekerheid, het één en ander van die beloftes op papier te zetten. Ze kan toch haar sportcarrière niet opgeven zonder enige zekerheid. Alle begrip hebben ze hiervoor. Alsof het wel meer gebeurt, dat beloftes contractueel vastgelegd worden.

Het plannetje van de Katvissen lijkt te zullen slagen.

‘Ik zou beter actrice worden, in plaats van politica,’ denkt Dolly, wanneer ze het laatst contract in handen krijgt. Toch blijft een slecht gevoel haar achtervolgen. Maar eigenlijk wil ze, meer dan ooit, al deze toestanden in het openbaar brengen. Misschien is het wel een eerste stap naar meer rechtvaardigheid. De dierburgers mogen wel eens wakker geschud worden.    

En dan bezorgt ze de vier contracten aan John Bont, die opnieuw als tussenpersoon fungeert en die zorgt dat op 25 april alles in de pers uitlekt. Twee dagen voor het kenbaar maken van de kieslijsten en een goeie maand voor de Keus op 7 juni, dus. Te laat voor de politieke partijen om de zaak nog recht te zetten. Je kan dus wel echt spreken van een bom onder de Keus.

3 mei 2309: Dag waarop de grote persconferentie doorgaat in de TV studio.

Het is een druilerige dag. Het regent vooral apentranen, kattenplasjes en zwijnenstrontjes.

Alles wordt klaargemaakt voor de live uitzending.  Het moment waarop de partijvoorzitters zullen geconfronteerd worden met de beschuldigingen.

Presentator-moderator, Jean Allomicro, de magere uitgerekte chimpansee, met een licht gebogen bovenrug en een haviksneus op de spitse snuit, verschijnt op het scherm en spreekt tot de vele dierburgers, die de uitzending van in hun huiskooi volgen.  Hij laat er geen gras over groeien. De door de partijvoorzitters ondertekende contracten worden onmiddellijk op een groot scherm in beeld gebracht.

Harold Hakelip wacht niet af en begint te roepen:

- hij legt hierbij een hand op zijn dikke apenkop –

“Je houdt het toch niet voor mogelijk!!! Dit zijn nu de mensen die een land willen besturen… één en al… corrupt!

Allomicro komt gevat tussen: “Bewaar je speeksel tot straks, meneer Hakelip. Laat ons deze zaak eerst eens verder onderzoeken.”

Maar Hakelip weet niet van ophouden en laat deze mooie kans om te scoren niet voorbijgaan.

“Een corrupte bende ongeregeld noem ik dit! Tijd dat de kiezer de arrogantie en corruptie van de traditionele partijen eens afstraft!

Allomicro: “Neen, neen, meneer Hakelip, dit is niet de afspraak!”

En alsof dit het teken is om zich ook op de voorgrond te werken, zodat ook zijn aanwezigheid de kiezer niet ontgaat, springt Jaap Bonobozwijn, van de nieuwe partij, ‘De Onafhankelijk Zwijnapen’, ook recht.

“Op dit punt heeft mijn collega, Hakelip, groot gelijk!”

Maar voor hem is een strenge blik van de ervaren moderator, Allomicro, al voldoende om een toontje lager te zingen en terug plaats te nemen op zijn stoeltje.

Jaap is een magere, afgepeigerde, jawel, bonoboaap. 

De andere partijen kunnen alleen gelaten toekijken. Hoe moeten zij de kiezer, op een maand tijd, tot vergevingsgezindheid brengen. Ze hebben hun strategie natuurlijk ook zo goed en zo kwaad mogelijk voorbereid. Redden wat er nog te redden valt, is vanavond hun enige opdracht.

En dan is het aan meneer Jean Allomicro zelf, om ook zijn showtje op te voeren.

Hij gooit theatraal de handen in de hoogte en kijkt vol ongeloof in de richting van de vier belaagde partijvoorzitters.

“Hoe is zoiets mogelijk? Hoe is het zo ver kunnen komen? Verdorie nog aan toe!!!”

Dan bekijkt hij hen één voor één met gefronst voorhoofd.

Tussen de partijvoorzitters hangt er een pijnlijke diepe stilte.

Alles lijkt verteld … en toch zullen ze zich hier zo goed en zo kwaad als mogelijk moet uitpraten.

Dan richt Jean zich tot de voorzitster van de Apekoppen. Het is blijkbaar de bedoeling dat hij het rijtje van links naar rechts zal afgaan.

“Mevrouw Apesnoetje, kan u ons wat meer duidelijkheid brengen in deze, toch wel zeer ongewone situatie, die de geloofwaardigheid in de politiek, zwaar heeft aangetast.  

Fie Apesnoetje: Ze heeft zich naar gewoonte in een donkerblauw mantelpakje gestoken. Het lijkt alsof haar pikzwarte pruik vandaag iets schever op haar hoofdje staat, dan op andere dagen. Haar oogschmink is al een beetje uitgelopen, als gevolg van de vele emoties.  

“Ik ben heel dom geweest. Ik heb de hele zaak met Blackfeet volledig op eigen houtje geregeld, omdat ik voelde dat we de voorbije maanden zwaar onder druk werden gezet door de Katvissen. En toen ik ook nog vernam dat de Katogen opnieuw twee bekende Noordharinglanders hadden aangetrokken, om bij de Keus extra stemmen te winnen, ben ik een beetje in paniek geraakt.

TV-presentator Jan Extra en zangeres Kim Fluor hebben hun rangen versterkt en zullen sowieso veel stemmen binnen halen. Ik vond dat ook wij nog een extra  B.N. (bekende Noordharinglander) konden gebruiken … en ben, toen ik het voorstel van Dolly Blackfeet kreeg, zo dom geweest om beloftes te doen … en deze ook nog op papier te zetten.”

Ze begint uiteindelijk te janken als een klein kindaapje.  En dat doet haar duidelijk deugd.

En Allomicro vind dit genoeg voor zijn show en keert zich nu in de richting van Maria Poezemina, voorzitster van de Katogen.

De mollige Maria Poezemina, houdt haar handtas, geborduurd met mensdierleder, nog steviger dan anders in haar greep. Wat haar ongerustheid typeert.

Toch weet ze haar koelbloedigheid te bewaren.

“Ik zou echt niet weten wie in onze partij hiervoor verantwoordelijk is.

Ik wist alleszins van niks. Jawel, ik heb het contract ondertekend. Waarschijnlijk lag het tussen andere documenten op mijn bureau.”

“U leest dus niet alles wat u tekent?” - komt Allomicro gevat tussen.

Dit kan Maria helemaal niet appreciëren en ze wordt spinnijdig.

“U beseft niet hoeveel dossiers ik dagelijks te verwerken krijg!”

Allomicro: Jamaar, documenten ondertekenen zonder ze eerst te lezen dat …”

En verder geraakt hij niet. Poezemina snoert hem de mond.

“Verder, wens ik geen commentaar te geven. De dierburgers weten dat wij goed voor hen zorgen! Ook na de verkiezingen!”

En dan kletst ze haar poezenlippen op mekaar.

De presentator heeft het begrepen en met een gespeelde glimlach, maar met een stem vol ongeloof, richt hij zich tot de volgende partij.

“En u, mevrouw Buty-Pig, wist u ook van niks?”

Florence Buty-Pig, in een voor haar doen, hele sobere zwarte jurk, waarin haar welgevormde zeugenlichaam niks aan aantrekkelijkheid inboet:

“Zoiets hebben wij, honderd procent zeker, nooit eerder gedaan. Maar Blackfeet zou een stemkanon zijn en wij wilden terug ons verlies van de vorige Keus goedmaken. En dan vernamen we ook nog dat de Katogen en Apekoppen opnieuw naar de Keus zouden trekken met bekende Noordharinglanders.

De Katogen zouden dat doen met zangeres, Kim Fluor en TV presentator, Jan Extra en de Apekoppen met zanger, Bart Belcanto en zangeres, Tonia Nachtegaal.

In onze ijver zijn we zo dom geweest om in te gaan op de wensen van Dolly Blackfeet en alles contractueel vast te leggen. Wij waren zo blij dat wij, Verkens, ook beschikten over een zeer bekende Noordharinglander. We zijn blindelings in de val gelopen. Maar zo’n dingen zijn bij ons echt niet de gewoonte. Verder heb ik niks te verklaren. Het was dom van ons…

Ik vraag mij af waarom zij dit gedaan heeft! Wie hier achter zit???

Allomicro: “U beweert dat Dolly Blackfeet niet alleen handelde???”

Buty-Pig: “Dat kunnen wij inderdaad maar moeilijk geloven.”

Allomicro, gaat hier niet dieper op in en richt zich nu tot de vierde partijvoorzitster, Wendy Wollensok, van de Bladgroenpartij.

Wendy haar blonde haarstaartje hangt vandaag heel stil te treuren op haar rug. Ze is duidelijk zwaar aangeslagen door de gebeurtenissen.

“Ook wij hebben nog nooit zoiets gedaan en zijn heel naïef in de val gelopen. Ook ik vraag mij af, of Blackfeet geen opdrachtgever heeft. Maar het blijft heel dom van ons. We zagen een mogelijkheid om met Blackfeet veel stemmen te winnen en op die manier, ons ideeëngoed beter tot bij de dierburgers te brengen…

Ik wil mij nu excuseren, naar iedereen toe.”

Normaal zou Allomicro nu het woord geven aan Harold Hakelip, van de Katvissen. Deze wacht echter niet op een vraag van de presentator en gooit zich onmiddellijk in de strijd.

Hij trekt zijn trotse zwijnenlichaam rechtop. Zijn witte sluikharen, op de apenkop, lijken nog witter dan anders. Dan neemt hij de houding aan van iemand die heel opgewonden en ontzet is door wat gebeurde.

“Zo kan het niet verder!!!   

Ik vind dit een duidelijk bewijs dat ons land geleid wordt door zeer corrupte mensen. Het is nu aan de kiezer om hier verandering in te brengen.

Weet je dat Miss Blackfeet zich ook bij mij aangeboden heeft…?

Ik heb haar echter wandelen gestuurd, wegens te weinig ervaring in de politiek.

Wij willen alleen bekwame mensen in onze partij!”

Allomicro: “Jullie zouden dus nooit zoiets doen en hebben ook nooit dergelijke beloftes gedaan???. . . je bent toch zeker?”

Hakelip klinkt heel oprecht, als hij antwoordt:

“Zo zeker als dat één plus één, twee is!”

Er blijft nog één persoon te gaan.

Jaap Bonoboaap van de nieuwe partij, ‘De Onafhankelijk Zwijnapen’, is aan het woord.

“Wij vinden dergelijke praktijken echt niet kunnen. De corruptie moet verdwijnen uit de politiek, zodat de dierburgers terug vertrouwen kunnen krijgen in hun leiders.

Dat is nu juist wat wij betrachten .. op een eerlijke manier aan politiek doen en ervoor zorgen dat vooral de zwakkere dierburgers er op vooruitgaan. Ik heb echt een afkeer van deze oneerlijke manier waarop er aan politiek gedaan wordt.

Allomicro: “En jullie zullen dat ook volhouden nadat jullie eventueel verkozen zijn?”

“Alleen om de politiek toegankelijker en eerlijker te maken, hebben wij onze partij opgericht!”

Iedereen denkt dat de persconferentie naar haar einde loopt. En dan…

verschijnt Dolly Blackfeet plots op het podium, vergezeld van de journalist, Jan Nieuwspen. Van een verrassing gesproken!

Allomicro, houdt op met praten en doet zelfs onwillekeurig een stapje achteruit. Even zwijgt hij nog . Dan strijkt hij met volle hand over zijn chimpanseekin, alsof hij daar een baard zou hebben … Al snel valt hij terug op zijn jarenlange ervaring en richt zich tot Dolly Blackfeet.

“Ik veronderstel dat u hier niet zomaar verschijnt, Miss Blackfeet. Kan u misschien duidelijkheid in deze zaak brengen?”

De ogen van Harold Hakelip zien er plots heel dreigend en angstig tegelijk uit.

Blackfeet: “Als we samen even het filmpje kunnen bekijken, dat ik zojuist in de regiekamer heb afgegeven, zal er heel veel duidelijk worden, meneer Allomicro.”

Het filmpje dat detective, Mie Bont, in het ‘Waterkont’ hotel heeft gemaakt, terwijl ze vermomd was als uitgedoofde vuurkorf, verschijnt op het scherm en meteen ook in alle huiskooien van Noordharingland.

Hakelip is duidelijk herkenbaar op de film, naast de vermomde figuur en ook Dolly Blackfeet is duidelijk zichtbaar … en hun stemmen klinken klaar en duidelijk.

Even valt er een diepe stilte. Ontsteltenis, boosheid en walging verschijnen op eenieders snuit. 

Dolly Blackfeet en Jan Nieuwspen zijn ondertussen niet meer te bespeuren. De film spreekt voor zich. Zij hebben het gebouw verlaten.

Buty-Pig, is de eerste van de partijvoorzitters die reageert.

“Nu weten we wie ons dit gelapt heeft! Mensdomme ezel!  We krijgen je nog wel!”

Dan schreeuwen ze allen om ter hardst hele ruwe woorden in de richting van Hakelip.

Harold Hakelip, zijn apenhoofd wordt paars gekleurd en zijn eerder kleine varkensoogjes trekken wagenwijd open. Het is onbeschrijfelijk hoe hij tekeer gaat. Terwijl hij een geluid maakt zoals een kokende waterketel, slaan zijn korte pootjes ongecontroleerd in het rond. Ondertussen begraaft hij zijn snuit achter de eerste de beste farde die hij te pakken krijgt, toevallig blauw van kleur.

Hij valt terug neer in zijn stoel, die het begeeft onder dit plotse overgewicht, waarna hij op de grond valt en begint te schreeuwen als een speenvarken.

En dan valt er een diepe stilte.

Het moment voor Jean Allomicro om de touwtjes terug in handen te nemen.

“Beste kijkers, alles wordt nu duidelijk. Dolly Blackfeet werd dus benaderd door de Katvissen om te infiltreren in de andere partijen. Het was dus hun bedoeling om de concurrenten, net voor de Keus, in nauwe schoentjes te brengen.”

Harold Hakelip verlaat gehaast de zaal, omringd door een groepje partijgenoten. Hij houdt zijn kop nog steeds verborgen achter de blauwe farde, en ziet duidelijk beelden van een lange zwarte tunnel voor zich opdoemen. Op het einde van deze tunnel is geen lichtje te bespeuren. Even prevelt hij nog één woord, alleen voor zichzelf: “Shit”

Zo heeft Blackfeet niet alleen de Katogen, de Apekoppen, de Verkens en de Bladgroenpartij, in hun blote kont gezet, maar wordt de broek van de Katvissen meteen ook tot onder de knieën getrokken.

Allomicro: “Nog een reactie graag? Mevrouw Apensnoetje, wat hebt u hierover te zeggen.”

Maar Apesnoetje maakt alleen een wegwerpgebaar met haar hand, staat recht en verlaat de zaal. Ze wordt gevolgd door Poezemina, Buty-Pig en Wollensok.

“Allo, Allo, wijfjes, een reactie alsjeblieft. Jullie kunnen toch niet zomaar vertrekken?”

Alleen Wendy Wollensok roept nog: “Dit is echt een hele smerige streek van de Katvissen!”

Verder komt er geen commentaar meer. Aangeslagen en verbolgen, verlaten ze de zaal.

Dan richt de presentator zich noodgedwongen tot Joost Bonoboaap, van “De Onafhankelijke Zwijnapen’. De enige partijvoorzitter die is blijven zitten.

“Wat is jouw commentaar hierop, meneer Bonoboaap?”

Jaap krabt even achter zijn veel te grote rechteroor. Ook hij is een beetje uit zijn lood geslagen. Zoiets had niemand verwacht. Toch is dit het ideale moment om de kiezer naar zijn partij te lokken.

“Al deze corrupte toestanden … Ik ben er eerlijk gezegd een beetje sprakeloos van. Ze hebben verdorie allemaal boter op hun hoofd. Als dierburgers … ‘change’ willen, hebben ze maar één keuze en dat is kiezen voor onze partij.

Wij staan voor eerlijkheid in de politiek. Wij willen beter doen … en gewoon voor iedereen goed zorgen.”

Het enige dat Jean Allomicro nog rest, is op een degelijke manier afscheid te nemen van de kijkers, in hun huiskooien. Zo’n bewogen avond had ook hij niet verwacht. Vanavond werd er werkelijk een bom onder de Keus gelegd.

Zullen ‘De Onafhankelijk Zwijnapen’, als nieuwe partij, meteen ook de grote winnaars worden van de Keus???

Het is aan de kiezer.

7 Juni 2309 – de uitslag van de Keus:

De Katogen blijven de grootste partij met 29% van de stemmen. 24 % gaat naar de Apekoppen en de Verkens volgen met 19 % . De Katvissen behalen 14 %  en de Bladgroenpartij strandt op 10%. De Onafhankelijke Zwijnapen ontgoochelen vooral zichzelf en halen maar 4%. Ze halen dus net de kiesdrempel niet.

Eigenlijk verandert er bijna niks ten opzichte van de vorige Keus.

In Noordharingland woont er toch wel een eigenaardig diervolkje. Ze zijn blijkbaar even trouw aan hun politieke partijen, als supporters dat zijn aan hun plaatselijke sportclubs.

Of een partij nu goed bestuur levert, of gewoon aan de macht wil om aan vriendjespolitiek te doen - of zelfs corrupt is.

Het maakt deze brave dierburgers gewoon niks uit.

En in Zuidsteenland gaat het er zeker niet beter of anders aan toe.

Misschien heeft het wel met de stemplicht te maken … en moet men daar maar eens komaf mee maken, zodat nog alleen dierburgers hun stem uitbrengen, die de politiek ook een beetje volgen. Dieren, die onder dwang gaan stemmen, kiezen blijkbaar hun ganse leven zomaar voor dezelfde partij, of brengen hun stem uit op de mooiste of grappigste snuit. 

Omdat het hen helemaal niet interesseert!

Dieren verplichten om, tegen hun zin, hun stemplicht te vervullen, is duidelijk geen goede methode. Het leidt tot eigenaardige resultaten.

In de omliggende landen, Olland, Frensland en Dutsland is er geen stemplicht, alleen stemrecht - en als een partij daar slecht bestuurt of verdacht wordt van corruptie, verliest ze bij de volgende verkiezingen gewoon minstens de helft van haar stemmen…

Ach,… was dat in Belzica ook al niet een probleem, … ten tijde van het MENSDOM???

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

(elke gelijkenis met ons dagelijkse leven in het MENSDOM, berust zeker op toeval)

 Daniël Depireux

wordt vervolgd!!!

(Deel 5 wordt verwacht: eind juli)

(De geur van de bliksem)

 Deel 3) De Kyzotonorm

 (Om alle gekheden beter te begrijpen, lees je best eerst de herhaling van de INTRO)

18 mei 2309

De leden van het Speakment houden zo dadelijk zitting.

Speakment-voorzitter, Baard Gorilla, frunnikt nog een beetje aan zijn das. Er zitten nog wat van die vervelende grijze haartjes op plaatsen waar ze helemaal niet thuishoren. Ook zijn dasspeld, krijgt nog vlug een nieuw plaatsje. Wat is onze Speakment-voorzitter weer prachtig uitgedost. In zijn kreukvrije blauwe pak, straalt hij van fierheid en vooral waardigheid.

Vol ongeduld, om de vergadering te openen, staat hij met het voorzittershamertje in aanslag. Zijn diepe stem, als gemaakt om door het Speakment te bulderen, wordt nog een laatste keer gesmeerd.

Meer dan anders nog, is er vandaag heel veel geroezemoes in de zaal. Schrijftafeltjes klepperen en voeten stommelen. Alsof niemand kan zwijgen of stilzitten. Overal bemerk je pratende groepjes. Is dit misschien het lentegevoel? Het is een mooie lentedag. De zon schijnt dan ook vol naar binnen, door het open dak van het Speakment.  De meeste leden zijn in zomerkledij. Formele kledij wordt op zo’n dagen voorgesteld, maar sommigen lijken eerder in strandkledij rond te paraderen. Netjes rechtop, zoals door de jaren heen geleerd.

Ongeduldig, opent Gorilla deze vergadering van 18 mei 2309, officieel met een hamertikje, zoals het hoort. Dan neemt hij een grote hap zuurstof en snuift eens krachtig door zijn brede gorillaneus.

Traditiegetrouw is de opener…

“Riespect, beste meanisters, sentors en speakmentleden, . . .  laat het een vruchtbare  vergadering worden . . .  en vergeet vooral niet, dat alles wat hier beslist wordt, in dienst is van ons volk, de intelligente dierburgers van Belzica en Noordharingland.”

“Riespect, leider Gorilla,” galmt het door de zaal.

“Het eerste punt en tevens ook het belangrijkste agendapunt, zijn de voorstellen in verband met de Kyzotonorm, gedaan door de Wereldunie, De Verenigde Streken van Europica en gesteund door de Meanisterraad van Belzica.

Meanister van de buitenlanden, Jean De Banaan, gaat u meer toelichting  geven over dit zeer belangrijke onderwerp.” 

Bij deze woorden kijkt hij even overschouwend de zaal in, en duwt ondertussen zijn brilletje terug in de juiste positie.    

Meanister van de buitenlanden, Jean De Banaan, schrijdt heel zelfzeker naar voor. Warm of niet, Jean draagt gewoontegetrouw wel een piekfijn pak en een das ontbreekt ook niet. Het stofje is wel zomers dun.  Zonder enige schroom, beklimt hij het spreekgestoelte. De Banaan, is een man uit één stuk, waarvoor velen heel veel ontzag hebben, vooral de wijvekes, die hem o zo knap vinden. Men zegt wel eens, een ervaren man die al de hele wereld doorkruist heeft, op zoek naar zijn eigen schaduw. Hij heeft een hele rustige en suggestieve manier van praten en is niet snel uit zijn lood te slaan. Dat laatste, zal vandaag nodig zijn.
Het is aan hem om het Speakment van Noordharingland te overtuigen om de voorstellen in verband met De Kyzotonorm, die overeengekomen zijn in de Wereldunie en De Verenigde Streken van Europica, goed te keuren, zodat ook Belzica zich achter deze voorstellen kan scharen. Zijn collega, Louis Katorze, wacht, op ditzelfde moment, dezelfde job in het Speakment van Zuidsteenland.

De meanister neemt het woord.

“Beste collega’s, zoals jullie allen weten, zijn maatregelen in verband met de luchtkwaliteit op onze planeet zeer belangrijk en vooral zeer dringend. De Wereldunie heeft tijdens haar vergadering, die doorging in Kyzoto, een stap in de goede richting gezet. Vandaag vraag ik u dan ook om deze voorstellen te steunen, zodat ook Belzica zijn steentje kan bijdragen tot de redding.”

Hij  steekt bij deze woorden zijn rechter wijsvinger in de hoogte en herhaalt, krachtiger. . . “jawel, redding!”

Dan kijkt hij enkele ogenblikken, vrank de zaal in.

“Deze ‘Kyzotonorm’, moet gehaald worden tegen het jaar 2320. Vooral de CO2 uitstoot moet omlaag, omdat de aarde veel te snel en teveel opwarmt, met alle gevolgen van dien. Ook de kwaliteit van de lucht moet terug omhoog. We haalden vorig jaar zelfs slechtere waarden dan op het einde van het mensdom. En dat het in dat rijk een knoeiboeltje was, moet ik jullie niet vertellen.  Zo kan het niet verder! De Wereldunie en de Verenigde Streken van Europica hebben dan ook voorgesteld om tegen 2320 het milieu te beschermen door: de uitstoot van fijn stof terug te dringen, meer aandacht te schenken aan de bescherming van de ozonlaag en het gat ervan, en . . . last but not least. . . , de  CO2 uitstoot drastisch te verlagen, om zo de opwarming van de aarde en de dieren tegen te gaan. Ook de meanisterraad van Belzica zou deze maatregelen willen goedkeuren en vraagt daarom de steun van het Speakment van Noordharingland en Zuidsteenland. Het is van levensbelang dat de maatregelen, die dienen genomen, daadwerkelijk door alle landen gevolgd en uitgevoerd worden.

Voorgesteld wordt, om in vijf fasen tewerk te gaan.”

Nu neemt de meanister een korte pauze, alsof hij efkes het voorgaande wil laten bezinken. Hij maakt ook van de gelegenheid gebruik om diep adem te halen. Adem, die hij nog goed zal kunnen gebruiken, voor wat volgt.

De leden nemen een  opvallend rustige en afwachtende houding aan. Stilte voor de storm?

En Jean De Banaan, begint aan de voorstelling van het wereldmilieuplan.

“Het voorgestelde milieuplan, bestaat uit vijf fazen:

Fase 1) - Slaat op de industrie, de verwarming en het elektriciteitsnet.

Het gebruik van fossiele brandstoffen moet met 91,20 percent verlaagd worden. Dit betekent, een bijna volledig verbieden en verbannen van deze brandstof, van nu tot 2320. Een goede tien jaar dus, beste collega’s.“

Buty-Pig, van de partij van de Verkens, veert recht, met beide pootjes tegelijk hard tegen de grond bonkend. Ze is duidelijk geïrriteerd omdat haar super minikleedje en vooral haar mooie billen een klein beetje aan de lederen fauteuil blijven plakken. Voor velen, is dit tafereel nochtans een streling voor het oog. Dan, zonder zich eerst de tijd te gunnen om te ademen:

“Mensdomme kwakapen!

Vinden jullie dit voorstel zelf niet een beetje overoptimistisch en vooral onuitvoerbaar op zo’n korte tijd.”

Jean De Banaan kan alleen maar misnoegd met het hoofd schudden. Het was te  denken dat ze hem zouden onderbreken en hij hier niet rustig zijn verhaal zou kunnen doen.

Baard Gorilla doet een verwoede poging om met een stevige hamertik, stilte in de zaal te vragen, maar helaas . . .  te laat. . . De hel is al losgebroken, opgekropte emoties krijgen de vrije loop.

“Het is inderdaad wel hoognodig, maar is het ditmaal echt gemeend om er daadwerkelijk wat aan te doen??? - of zijn dit weer loze beloften. Veel beloven en uiteindelijk niks uitvoeren,”  pikt Wendy Wollensok, van de Bladgroenpartij, in. “Het is inderdaad vijf voor twaalf – nog later zelfs!”

Haar blond paardenstaartje, kwispelt weer fel op een neer over de rug van haar bloemetjesjurk.

“Niet overdrijven, Wollensok, we hebben nog voor minstens tien jaar zuurstof,  zegt men - hahahaha!” Laat Harold Hakelip van de Katvissen, zich ook horen. “Maar denk je nu echt dat deze mensdomme kwakapen en piepkaters dit voor elkaar gaan krijgen. – hahahaha!”

Gorilla klets al voor een tweede keer met de hamer.

“Stilte in de zaal!  – het woord is nu aan meanister De Banaan! Straks is er tijd om te reageren!”

Eventjes moet de meanister van de buitenlanden, diep slikken, na deze modderaanval, maar al vlug herstelt hij zich.

“Laat mij minstens uitspreken, mensdomme onbeleefderiken!”

Meestal veegt hij nochtans zijn broek aan alle kritiek. Maar nu windt hij zich toch een beetje op. Dit bewijst dat het hier over echt belangrijke zaken gaat.

Er komt steun vanuit de hoek der Katogen.  

“Een beetje vertrouwen, collega’s, en stop alsjeblieft met dag negativisme!” - roept Premier Hemeloog er nog snel tussen.

Hij is duidelijk al heel opgewonden. Zo opgewonden zelfs, dat hij zonet met zijn gouden pen heeft gegooid. Nu kromt hij zijn vet bovenlijf, om deze gesneuvelde pen terug op te rapen. Hierdoor verdwijnt toch al een beetje blosrood van zijn hangwangen. Goed dat zijn volumineuze chimpanseekont hem in beetje in balans kan houden, of zijn dikke katerkop zou nooit meer aan de oppervlakte verschijnen.

De meanister van de buitenlanden kan verder gaan met zijn uiteenzetting. 

“Nog meer elektriciteit opwekken met behulp van windenergie, zonne-energie en de kracht van runddieren, mensdieren en andere dieren, naargelang de streek. Oersterke olifantdieren, hebben we hier in ons landje helaas niet in overvloed.”

En hiermee trachtte Jean om even grappig uit de hoek te komen, maar bijna niemand lacht. Alleen enkele wijfjes, die hem echt heel graag zien.  Jean leest dan maar verder, wat hij genoteerd heeft.

“Deze dieren kunnen elk op hun specifieke manier instaan voor het opladen van batterijen.”

“Een schande! Dit is toch dierenmishandeling!” - kan Felix De Boskat, van de Bladgroenpartij, zich niet langer bedwingen. Zijn linkerhand houdt hij hierbij in een stevige vuist. Felix is wat men kan noemen een echt buitenbeentje. Ook kwa uiterlijk, heel opvallend. Altijd drager van een petje, met een ruime klep die triomfantelijk recht vooruit steekt. Die pet is zijn handelsmerk geworden als natuurjongen. Hij draagt haar dan ook fier en bewust; de magere rosse boskat, met ook nog een verdoken broskop onder de pet, een grote bril, een snorretje en veel te grote oren.

“Beste leden,” neemt Baard Gorilla nu plots het woord. Jullie lijken het wel vergeten te zijn, maar het woord dient hier nog steeds gevraagd te worden door op je knop te drukken. Dan krijg je ofwel groen, ofwel rood licht van mij. Maar zolang meanister De Banaan aan het woord is, is het nutteloos om het woord te vragen. Straks is er voldoende tijd voor ieder om opmerkingen te maken en zelfs om heel veel te zagen," - voegt hij er nog even, grinnikend, aan toe. Baard houdt zich wel kalm, maar is duidelijk heel boos.

“Wie deze uiteenzetting nu nog onderbreekt, schakel ik gewoon zijn micro uit!”

Jean kan opnieuw verder gaan. Eerst even spieken op zijn blad.

“Fase 2 - slaat op het vervoer – auto’s, vrachtwagens, boten en vliegtuigen.

Ook op dat vlak, moeten we ook naar een grote omschakeling. Motors van auto’s, vrachtwagens en schepen, moeten aangepast worden en draaien op elektrische batterijen. Vliegtuigen moeten kunnen vliegen op motors, die voor 50% aangedreven zijn door elektrische batterijen. Er moeten dus veel meer fabrieken komen om deze batterijen te bouwen.”

“Ik vlieg niet meer mee!” – wil Hakelip grappig uit de hoek komen.

En Gorilla, kletst met de hamer op zijn desk, voor hem is het nu menens. Hakelip en zijn collega’s kruipen terug in hun schelp.

Jean, maakt gebruik van deze stilte om verder te gaan. Hij weet wat nog zal volgen.

“Fase 3 - Het dierdom vervuilt heel veel door de gassen die vrijkomen bij vertering van hun voedsel. Om te voorkomen dat die gassen het luchtruim vervuilen, moet er, zoals dit in vele landen al het geval is, meer gebruik worden gemaakt van scheetzakjes. Vooral runddieren, vanwege het herkauwen en de hoeveelheid en mensdieren door de scherp geconcentreerde samenstelling van hun scheetgas, zijn zware vervuilers.”

Wollensok:” En hebben de heren er al even bij stil gestaan, hoe pijnlijk het plaatsen van die scheetzakjes wel kan zijn??? En het leed dat het deze dieren bezorgt!”

Gorilla, met zijn laatste geduld: “Straks mevrouw, Wollensok – alsjeblieft zeg.”

De Banaan:” Ik ga verder, als mevrouw Wollensok het toelaat tenminste!

Dit gas kan echter, na  een eerste verwerking, aangewend worden om fabrieksmotoren te laten draaien, die elektriciteit opwekken. De uitstoot van deze gasmotoren moet echter opgevangen worden in grote containers en  luchtsigaren, die nadien het heelal kunnen ingeschoten worden. Maar daar straks meer over.”

Heel veel geroezemoes, kwade gezichten tot lachende gezichten in de zaal. Meningsverschillen, dus.

Buty-Pig:” - Dus, het idee van onze partij, de Verkens, om de scheten van de mensdieren en rundsdieren om te zetten in energie, dat hier nog tijdens de vergadering van 15 maart volledig afgeschoten werd door de meerderheid, lijkt nu plots voor diezelfde meerderheid wel aanvaardbaar te zijn. Wat een bestuur is dit!”

Ze wil recht wippen, maar daarbij plakt de lederen fauteuil aan haar blote billen.

En dan gaan alle micro’s eventjes dicht. Het wordt teveel voor de Voorzitter.

Wollensok en haar collega De Boskat schudden heel hard met het hoofd. De Boskat, met de gekke pet en het al even belachelijke minisnorretje, neemt druk nota in zijn pocket–boekje, eerder om zich af te reageren.

Meanister De Banaan: Fase 4) - In fase vier zullen ook de intelligente diersoorten, de aapachtigen, de katachtigen en de verkens dus, verplicht worden om een scheetzakje te gebruiken.  Er zijn ondertussen scheetzakjes geproduceerd die pijnloos te plaatsen zijn en volledig betrouwbaar zijn. Het scheetzakje, dat zich bij het wegnemen volledig afsluit, zal kunnen afgegeven worden op een speciale afdeling van de containerparken. Ze worden daar in grote scheetsilo’s verzameld.”

De spanning is nu te snijden in het Speakment van Noordharingland - en dan komt de zaal tot ontploffing!

De micro’s staan uit, maar er wordt heel hard en druk over en weer geroepen en van op afstand zou je denken dat je hondengeblaf hoort, maar honden hebben niet de spraak gekregen en behoren niet tot de intelligente dieren.

“Verwerking van dit gas is niet voorzien,” voegt De Banaan er nog slinks aan toe.

Jean Louis De kip, het kleine, volslanke katertje van de Katogen, kan blijkbaar het hardst roepen. “Misschien moeten we onze voedingsgewoonten een beetje aanpassen!” - en met zijn horten-en-stoten lach schudt ook zijn dik lijf mee op en af. Of is het meer kwabbelen. Het zweet parelt op zijn dikke kaalkop.

Zijn partijgenoten kunnen er om één of andere interne reden niet om lachen.

De Banaan: “Ze zullen na verzameling op een centrale plaats, ook in een luchtsigaar verdwijnen en later het universum ingeschoten worden, wat ons bij fase 5 brengt.”

En dan draait hij zijn spiekbrief rustig om en geniet van het feit dat de micro’s nog op ‘uit’ staan.

“Fase 5) - Van op enkele zeer goed bewaakte en gecontroleerde plaatsen in de wereld, zullen de overblijvende CO2 en vervuilende gassen naar het universum geschoten worden, onder de vorm van luchtsigaren. De raketbrandstof hiervoor, wordt geproduceerd in enkele heropende kerncentrales, nabij de raketbasissen. Er zijn voorlopig vier plaatsen op de wereld aangeduid, vanwaar de slechte gassen de ruimte ingeschoten zullen worden en waar ook kerncentrales de nodige raketbrandstof zullen produceren. Namelijk in:  Susland, Américé, Africé en Siena. De vervuilende gassen, zullen met pijplijnen tot op die plaatsen worden gebracht. Voor Belzica zou er een pijplijn gelegd worden, richting Susland.”

Omdat het toch de laatste fase is, schakelt Baard Gorilla de micro’s terug aan. Belzica is immers een voorbeeld van een democratie. Onmiddellijk reactie.

“Zeer gevaarlijk!” - kan ex- Premier Jef Van Tuindorp,  niet nalaten om er tussen te gooien. Hij is nochtans partijgenoot van Jean De Banaan.

“Het geeft die staten wel heel veel macht!”

Gorilla kijkt heel streng en komt als een donderwolk overeind. ex- Premier of niet… Met toorn in zijn gorilla-ogen roffelt hij nu met beide vuisten op de desk. En hij dreigt om de micro’s opnieuw uit te draaien.

Velen schudden het hoofd van ongeloof. En er is nog heel veel geroezemoes. Maar ze houden zich in, en wachten hun moment af.

Terug, De Banaan: “Alles onder strenge controle van ‘groenhelmen’ van het wereld-unie-leger, zodat minder betrouwbare Staten zeker niet in de mogelijkheid komen om kernkoppen naar een andere regio te katapulteren. Er komt dus geen nieuwe wildgroei van kerncentrales. Alles wordt gecentraliseerd op veilige plaatsen, vanwaar dit afval het universum ingeschoten wordt.”

De Banaan gebruikt hierbij zijn twee armen, om met gebarentaal te overtuigen  dat het wel echt veilig wordt.

Na wat nieuwe fluittonen uit de zaal.

“Beste collega’s van het speakment van Noordharingland, dit zijn de vijf fasen, waarover het gaat. Wat moet er nu effectief gebeuren in Belzica en wat zullen de gevolgen voor ons landje zijn?
Er moet in eerste instantie veel meer elektriciteit opgewekt worden en daarom moeten onze klapwiekmolentjes en zonnepanelen uitgebreid worden. We kunnen ook niet anders dan, net zoals in onze buurlanden, gebruik maken van dierkracht om elektriciteit op te wekken. - Om batterijen op te laden.”

Heel veel gemor en enkele nieuwe fluittonen klinken door de zaal.

Maar hiertegen is Jean, meer dan ooit, wel bestand. En hij gaat gewoon verder.

“Sommige landen kunnen ook gebruik maken van warmtebronnen uit de aardkorst. Maar Belzica komt hier helaas niet voor in aanmerking. We zijn blijkbaar een veel te koelekikkervolk.”

Jawel, nog en grapje ertussen ook.

“Verder moeten er massa’s scheetzakjes geproduceerd worden en moet er uiteraard een pijplijn richting Susland komen. Alles ook in het voordeel van onze economie!”

“Ja, beste collega’s, ‘de scheetlijn’  komt eraan!” - algemeen gelach in de zaal, na deze grappige opmerking van Jef Van Tuindorp. Maar bij vele andere coalitieleden is het toch maar een bescheiden hoofdschuddend lachje.

De Banaan: ”Verder zullen we ons aandeel nemen in het produceren van luchtsigaren. Ook moeten we meer ‘groenhelmen’ leveren voor de bewaking van de kerncentrales en lanceerplatformen. Ik zou zeggen. Geen eenvoudige taken, maar zeker uitvoerbaar. We zijn een klein landje, maar we moeten ons steentje bijdragen om dit wereldproject tot een goed einde te brengen. Dat alles, van nu, 2309 tot 2320. Heertjes en wijfjes, poezen en katers, zeugen en beren,  we moeten er voor gaan, gaan voor ondernemen en actie. Geen tijd voor nutteloze discussies, dus!”

Maar dat gelooft hij zelf niet.

“Ik geef nu het woord aan mijn collega, Lies Wipsnuitje, meanister van zon, zee, wind en energie, die al enkele studies heeft laten doen - hoop ik (???) - om onder andere onze elektriciteitcentrales verder te laten evolueren naar volledig milieuvriendelijk.”

“Aan meanister, Lies Wipsnuitje het woord,” herhaalt Baard Gorilla nog even. Het is namelijk zijn job. En alleen de zijne, om sprekers aan te kondigen.

De eerder magere, jonge poes, loopt met kleine pasjes richting spreekgestoelte. Ze neemt plaats naast meanister De Banaan. Haar spiekbrief houdt ze strak tegen haar lichaam geduwd. Eenmaal op het podium, worden haar bloswangetjes nog feller gekleurd en er parelen enkele zweetdruppeltjes op haar voorhoofd. Blijkbaar spelen de zenuwen haar eens te meer parten.

“Geachte voorzitter, Premier, meanisters en collega’s leden. Om de Kyzotonorm tegen 2320 te halen, zal er uiteraard hard moeten gewerkt worden. Zoals jullie al weten, zijn de eerste stappen al wel gezet naar een milieuvriendelijkere energiewinning. Aan de Klapwiekmolentjes voor onze kust, wordt ondertussen hard gewerkt en ook op de Hoge Veenweiden van Zuidsteenland, zullen er nieuwe klapwiekmolens geplaatst worden. Vermits er echter aan onze kust niet verder kan uitgebreid worden, omdat de Ollanders ons maar 25 procent waaioppervlakte over laten - en als gevolg van De Kyzotonorm ook niet langer geneigd zijn om windmolens te verhuren, moet er naar andere plaatsen in Noordharingland uitgekeken worden. En windrijke plaatsen zijn er nog voldoende, in ons vlakke land. Ik denk hierbij aan: de Westhoek, de Waaslanden en de Kempenlanderij. Op al deze open plaatsen, kunnen er uiteraard ook super-zonnepanelen geplaatst worden. Volgens studiebureau, ‘De Vette Winst’, zou op deze manier reeds ongeveer zestig procent van alle elektriciteit kunnen gewonnen worden. Verder is er nog heel wat ruimte beschikbaar op de Hoge Veenweiden van Zuidsteenland, voor een verdere uitbreiding aldaar. Met de verdere bouw op de Hoge Veenweiden, kan zelfs heel snel gestart worden. Op dit moment, worden aldaar tachtig Klapwiekmolentjes geplaatst en een uitbreiding tot honderd vijftig is geen enkel probleem.” 

Vooral deze laatste woorden zorgen voor gefluit en veel reactie bij de Katvissen en enkele vrijbuiters onder de Katogen. Er wordt zelfs even met de zwartgele ‘vissenkopvlag’ gezwaaid.

Harold Hakelip: “Schijt, aan alle mensdomme voorstellen die ik vandaag al gehoord heb! - Maar dit is de top! - Je bent weer geweldig knap, poezemieke. Heel ezelmens slim!”  

Hij wordt steeds meer opgewonden en zijn veel te dikke lippen, zijn nu donkerrood aangelopen.

Met de bibber op haar frêle poezenlijf, gaat Wipsnuitje verder.

“We komen er echter niet, als we geen gebruik maken van dierkracht. Paarddieren en runddieren kunnen aan grote molens lopen en zo grote batterijen opladen, zoals nu ook olifantdieren het in Africé doen.”

“Schande!” - roepen Wollensok en De Boskat in duo.

Baard Gorilla komt opnieuw tussen.  “Laat de meanister uitpraten!”

Wipsnuitje: ”Verder hebben we nog de mensdieren, die vanwege de sterke structuur van hun achterpoten, uiterst geschikt zijn om batterijfietsen te berijden. Met ons eigen sterke Flandrienras wordt er zelfs heel veel gekweekt in  Frensland en Italica. Waarom zouden wij dan zelf ook geen gebruik maken van dit sterke mensdierras, dat zijn oorsprong bij ons vindt?”

Er ontstaat opnieuw heel veel protest van op vele zetels in de zaal.

Baard Gorilla schakelt snel de micro’s uit. Maar dit schijnt niet echt nodig te zijn, want onze meanister van zon, zee, wind en energie, blijkt al aan het einde van haar spiekblaadje te zitten. Alsof er niet nog meer te bespreken valt en het allemaal zo maar vanzelf opgelost gaat worden - ook het kostenplaatje.

Meer ervaren collega’s schudden dan ook, niet voor niks, met een beetje medelijden, het hoofd.

Het woord is aan de leden!” - buldert de stem van Gorilla door de zaal. Baard, weet maar al te goed dat hij toch niet langer de kritiek kan afhouden.

Hij geeft onmiddellijk groen licht aan de partij van de Katvissen. Enkele van de leden blijven ondertussen heftig zwaaien met hun gele vlag met zwarte vissenkop.

Hakelip neemt het woord.

"Zie je nu wel. Ondanks onze voorstellen, hebben jullie onze eigen Flandriens laten wegstelen. Wat een domheid en verloren tijd!”

Dan krijgen de Verkens groen licht.

“Die vier kerncentrales vormen hoe dan ook een veiligheidsgevaar. Kernenergie en kernkoppen zouden er nooit meer komen, na al die stommiteiten die er in het mensdom mee gebeurd zijn. Weet je nog!?”

Met gebalde vuisten in de hoogte, protesteert Buty-Pig nu heftig.  Ze krijgt duidelijk heel veel steun. Ook de Bladgroenpartij en zelfs enkele leden van de coalitie, betonen hun solidariteit. Vooral de Katogen zijn  eens temeer erg verdeeld.

Wendy Wollensok van de Bladgroenpartij: “Inderdaad de gevaren van kernenergie zijn niet te overzien . . .  en wat zullen de gevolgen zijn van het zomaar het universum inschieten van al onze afvalstoffen???  Na enige tijd zullen er zonder twijfel lekkages ontstaan. Heeft er al iemand bij stil gestaan, wat dit allemaal zou kunnen tot gevolg hebben? Ook kernafval wil men de ruimte inschieten. Volgens professor ‘Piepoog’, van onze hoofduniversiteit, zal dit grote invloed uitoefenen op de zon. Vele geleerden, van overal in de wereld, delen zijn mening. Is het op deze manier dat men onze planeet wil redden?!!!”

Baard Gorilla, zorgt dat ze om beurt groen licht krijgen en hun grieven kwijt kunnen.

Opnieuw Buty-Pig : ”Al deze aanpassingen aan onze industrie en het leggen van pijplijnen en dergelijke. Alles op tien jaar tijd. Het klinkt allemaal mooi, maar hoe gaan we deze dure aanpassingen financieren? Hoe gaan we dit in onze begroting opnemen? Beste leden, hebben jullie hieraan al eens gedacht??? Vele vraagtekens, vinden jullie niet?!!!” 

Maria Poezemina, van de Katogen: ”Ik wil toch ook even iets heel anders opmerken, maar daarom niet minder belangrijk. Die scheetzakjes voor intelligente diersoorten, is een oneerbiedige bedoenig. De pape, uit Zaticaanstad verbiedt het gebruik van deze zakjes. Ze zullen niks oplossen, beweert hij. Alles nog verergeren. Daarbij zijn ze strijdig met de bovennatuurlijke, gewijde wetenschappen. De voorzienigheid mag niet gewijzigd worden en wie straf verdient, moet gestraft worden. Dus ook wij. En hij heeft gelijk!”

De mollige poes en voorzitster van de Katogen, kijkt hierbij even stuurs als altijd.

Haar woorden genieten echter weinig bijval. Velen lijken dit niet heel serieus te nemen. Heftige lachsalvo’s nemen dan ook de bovenhand in het Speakment. 

Het is, tegen alle logica in, haar partijgenoot en ex-Premier, Jean Louis De Kip,  die voor een reactie zorgt. Hij is er als het ware als de kippen bij.

“We mogen de woorden van de pape natuurlijk ook niet te serieus nemen. Ik heb voor dat gedoe met die scheetzakjes wel begrip, maar hoe zouden we die bewuste zakjes dan wel moeten plaatsen. Ik heb weinig zin om mij elke dag opnieuw te folteren. En een schommelbuiklach volgt: Hahahahaha!”

Maar Jean Louis krijgt niet veel steun van zijn partijleden. Hij lijkt al snel in te zien dat hij beter gezwegen had en hangt er eerder bij als een vreemdsoortige, pas gecastreerde kater. Zachtjes wiegt hij nu op een neer, terwijl hij vervloekingen van enkele collega’s achterna krijgt. Hij heeft zich duidelijk verslikt in zijn woorden en maakt vandaag zeker geen goede beurt bij zijn partijgenoten.

Wendy Wollensok aan het woord. ”Mensen, zullen we niet beter de echt belangrijke zaken bespreken?”

En ja, wonder boven wonder, maar ze krijgt onmiddellijk de volle aandacht.

“Ik wil het nog even hebben over het misbruik van de niet intelligente diersoorten. Wij krijgen meer en meer meldingen van wantoestanden, overal in de wereld. Vele landen zijn gestart met volledig foute kweekmethodes, om deze dieren steeds krachtiger te maken. Runderen zouden ingespoten worden met genen van buffels, om zo hun kracht en uithouding te verhogen. In Africé worden olifanten zo miskweekt dat ze de vorm van de voorhistorische mammoet krijgen, maar niet het even sterke skelet, waardoor ze wel eens in twee zouden kunnen breken, als gevolg van overgewicht. Dokter Mangel, uit Frensland kweekt met de mensdieren en gebruikt als basis onze eigen Flandrien. Allerlei hormoonpreparaten worden op hen uitgetest. Zelfs genen van luipaarden, spuit hij hen in. Dit om hen sneller te maken en hun achterpoten nog te verstevigen. Ook allerlei hormonen van runderen worden hen toegediend. Er is geen eerbied meer voor het mensdier en de niet-intelligente diersoorten in het algemeen. De jacht is opnieuw geopend."

ex- Premier, Jef Van Tuindorp, van de Apekoppen, vindt dit respectloos omgaan, met vooral het mensdier, niet kunnen.

“Hebben ze nog niet genoeg geleden tijdens ‘de nieuwe kruistochten'! We hebben bijna onze hele beschaving aan dit dier te danken! Kunnen we hen dan op die manier behandelen! Er wordt trouwens op sommige plaatsen nog steeds op mensdieren gejaagd. Ook dat zou eens harder moeten aangepakt worden! Het is een schande!!!”

“Zij hebben het milieu dan ook in de eerste plaats verknoeid!!!” Roept Hakelip er, even vurig, tussen. Hij schudt hierbij heftig met zijn dikke kop. Ook zijn katviscollega, Jef De Valk, schudt nu heftig neen met het kopje.  Twee van hun partijgenoten, blijven ondertussen volhardend met de vissenkopvlag wiegen.

En dan sluit Baard Gorilla hun micro’s uit.

Hakelip schiet vuurrood aan, omdat een boze Gorilla hun micro’s uitgeschakeld heeft. Alleen de micro’s van de Katvissen, dan nog. Woedend laat hij zijn struis zwijnenlichaaam in de lederen fauteuil zakken.

“Hou je mond, stom speenvarken!!” - Roept Wendy Wollensok. Zij rilt van woede.

Premier Hemeloog (Katoog) vraagt en krijgt het woord.

“Beste leden het heeft geen zin om ons hier te verzuipen in eindeloze discussies. Waar het om gaat is de ‘Kyzotonorm’. We kunnen gewoon niet anders dan onze buurlanden en de rest van de Wereldunie volgen. Het is dringend ook. Tien jaren zijn weinig en er moet dan ook heel vlug een begin gemaakt worden. We mogen niet vergeten dat het allemaal dringende maatregelen zijn, om de aardkloot niet naar de verdoemenis te laten gaan. Ik hoop op jullie gezonde verstand bij de stemming. We moeten natuurlijk op onze hoede zijn dat er geen onterende dingen gebeuren, zowel voor intelligente als niet–intelligente diersoorten. Ik denk hierbij ook aan de praktijken van dokter Mangel in Frensland. Dit kunnen we niet laten gebeuren. Maar in de eerste plaats, gaat het vandaag over de goedkeuring van het plan om de aarde te redden.”

Heel veel gemor in de zaal, natuurlijk.

Buty-Pig: “Al die zogezegd dringende maatregelen. Wie gaat dat betalen? Wat gaat het kosten en van waar komen de middelen? Ja, hoeveel goudduiten gaat dat ons landje kosten? Poesje Wipsnuit, dat hebben jullie toch al wel laten uittellen, mag ik hopen??? Of is dat rood-bruin op je gezichtje van op vakantie te gaan. Hahahaha! Hoeveel goudduiten, meisje? Hoeveel gouduiten gaat dit project de dierburgers van Belzica kosten?!!!”

Handgeklap bij al de oppositiepartijen.

Nog meer dan daarstraks, lijkt Wipsnuitje nu heel frêle. Alsof je ze ter plaatse ziet krimpen. Was ze nu maar thuis, bij haar kater en 2 kittens. Ze staat een beetje beduusd te kijken.

Wipsnuitje: “Het Rekenwoud was helaas niet beschikbaar, om zo snel een berekening te maken.”

Hakelip: (blijkbaar terug klank gekregen)  “En alleen die van ’t rekenwoud kunnen tellen, of watte?”

Wipsnuitje: “Tegen de volgende vergadering zal er zeker een detail van alle kosten klaar zijn en ik zal jullie ook zo snel mogelijk een kopie bezorgen.”

Pfffffffffffffff! Blazen Hakelip en But-Pig samen en Wollensok en De Boskat maar schudden met het hoofd, alsof ze heel veel flashbacks zien voorbij reizen…

Baard Gorilla zet zich in zijn volle lengte rechtop, kijkt op zijn trendy uurwerk, om aan te tonen dat het hier al lang genoeg geduurd heeft en geeft dan een flinke mep met het voorzittershamertje. Hij wil overgaan tot de stemmingen.

En eigenaardig genoeg, is dit het teken om de zaal om te toveren tot een plaats van stilte.

Toch nog een beetje discipline dus, in het rijk der intelligente diersoorten.

De stemming kan aanvatten. Baard Gorilla kwijt zich plichtsbewust van zijn taak als voorzitter. Met al zijn ervaring, leidt hij de leden als een sneltrein door deze stemmingsronde.

Een beetje uitleg: Er zijn 90 zetels in het Speakment. De meerderheid heeft er 50 in handen. 30 voor de Katogen en 20 voor de Apekoppen. De Verkens hebben 18 zetels, de Katvissen 14 en de Bladgroenpartij 8.

“Stemming 1: Het uitbreidingsplan voor klapwiekmolentjes en zonnepanelen, op de meest geschikte plaatsen in Belzica. Dus ook op de Hoge Veenweiden van Zuidsteenland.

Een onkostennota moet echter zo snel mogelijk volgen. Het is de verantwoordelijkheid van meanister Wipsnuitje, om deze ramingen te laten doen, samen met de opsporing van de meest geschikte vestigingsplaatsen.”

De stemming volgt: 70 voor en 20 tegen

“Stemming 2: Bouwen van een pijplijn en opvangsigaren om de uitstoot van de fabrieken op te vangen. 

Ook hiervoor moet meanister Wipsuitje een kostenraming laten uitvoeren.”

Er wordt gestemd: 59 voor en 31 tegen

“Stemming 3: De volgende jaren, zoveel mogelijk overschakelen van brandstofmotors naar elektrische motors, voor vrachtwagens, auto’s en schepen en ondersteunmotors voor vliegtuigen en het produceren van deze elektrische motors en batterijen.

Ook hier is een onkostenraming noodzakelijk.”

Resultaat: 68 voor en 22 tegen

“Stemming 4 : De toelating geven, voor het bouwen van raketbasissen en kerncentrales op vier plaatsen in de wereld - en meewerken aan de beveiliging van deze plaatsen. Met andere woorden, het sturen van groenhelmen.”

Resultaat: 52 voor en 38 tegen

“Stemming 5: Het produceren en plaatsen van scheetzakjes bij niet intelligente diersoorten. Ook hier moet grondig onderzocht worden, waar deze zakjes kunnen geproduceerd worden en tegen welke kostprijs.”

Resultaat: 55 Voor en 35 tegen

“Stemming 6: Eventueel, de intelligente diersoorten verplichten om ook gebruik te maken van scheetzakjes.

Stemming: 65 tegen en 25 voor

Baard Gorilla: “Beste leden, ik kom tot volgende conclusie:

Meerderheid tegen minderheid keuren dus stemming 1 tot en met 5 goed en stemming 6 wordt verworpen.  Dus geen scheetzakjes voor de intelligente diersoorten!!!

De meanister van zon, zee, wind en energie zal er over waken, dat alle gevraagde ramingen en onderzoeken zo snel mogelijk gebeuren.”

Een klets met het hamertje volgt. Nu pas, is de stemming officieel.

“Na een lunchpauze gaan we door met het volgende punt op de agenda.

Riespect, beste meanisters, sentors en speakleden.”

“Riespect, leider Gorilla!” – galmt het door de zaal van het Speakment.

Een laatst klets met de hamer, en het is pauze.

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

(elke gelijkenis met ons dagelijkse leven in het MENSDOM, berust zeker op toeval)

 Daniël Depireux

wordt vervolgd!!!

(Deel 4 wordt verwacht rond half juni)

(De geur van de bliksem)

Deel 2) Het geheim van De Grote Bank

(Om alle gekheden beter te begrijpen, lees je best eerst de herhaling van de INTRO) ! ! ! ! !

Hoorzitting

15 april 2309 – We bevinden ons in het Speakment van Noordharingland. Vandaag gaat hier een belangrijke ‘Hoorzitting’ door.

Speakment-voorzitter, Baard Gorilla, staat rechtop achter zijn desk. In al zijn trots en glorie, richt hij het woord tot de acht aanwezigen. 

“Riespect, beste commissieleden en aanwezigen!”

“Riespect, leider Gorilla”, prevelen de acht aanwezigen, een beetje in mineur.

Naar gewoonte, buldert Gorilla zijn diepe stem door het Speakment. De bijna lege zaal zorgt voor nog meer weerkaatsing van de klanken. Bij het voorlezen heeft hij zich niet voor niks rechtop gezet. Het is vandaag dan ook een speciale hoorzitting.

De Speakment-voorzitter is een beer van een gorilla, die hoog boven de anderen uitsteekt.  

“Deze hoorzitting is in het belang van alle intelligente dierburgers van Belzica. De meanisterraad  heeft beslist dat het Speakment van Noordharingland gemachtigd is om een verder onderzoek te doen in de zaak van ‘De Gouden Graalbank van Belzica’ en het graffiti spuiten aldaar, op vrijdag 30 december 2308. Er wordt van ons verwacht dat wij in deze delicate kwestie een onderzoek voeren tot op het bot. Elke steen moet naar boven komen. Niks meer, maar zeker ook niks minder.  Dit is onze plicht, in het belang van alle intelligente dierburgers van ons land, die hierbij misleid werden.”

Terwijl hij deze woorden uitspreekt, kijkt Baard Gorilla  met een zeer gewichtige blik in de richting van de aanwezigen.

Even duwt hij zijn brilletje op de juiste plaats en gaat dan verder met zijn uitleg.

“De commissie is als volgt samengesteld:

Premier Flor Hemeloog van de partij van de Katogen, Maria Poezemina, ook van de partij van de Katogen… verder Fie Apesnoetje van de partij der Apekoppen, Florence Buty-Pig van de Verkens, Wendy Wollensok van de Bladgroenpartij en Harold Hakelip, van de Katvissen, die de ziek gemelde Kaat Kusvisjes vervangt. Eveneens aanwezig zijn, de twee ex-meanisters die we in deze zaak zullen verhoren en die als verdachte beschouwd worden. Beiden zijn lid van het Speakment en de partij van de Katogen.”

De uitspraak, ‘verdachte’, ontlokt al licht protest bij Jan Van Marseillaise en Toon Tijgerkop, die broederlijk naast mekaar zitten, aan een eerder klein tafeltje.

De anderen, die de onderzoekscommissie uitmaken, zitten alle zes netjes naast mekaar aan enkele tegen mekaar geschoven tafels. Ook is er een bankje voorzien voor de getuigen, die één voor één de zaal zullen worden binnengeroepen.

Niet geestrijke dranken zijn in overvloed aanwezig, op de met tafelkleden bedekte tafels.

Wat vooraf gaat:

Het zijn harde tijden voor Van Marseillaise en Tijgerkop die, na een spectaculaire verkiezingsoverwinning in 2307, de touwtjes minder stevig in handen bleken te hebben, dan eerst gedacht. Jan werd Premier en Toon werd meanister van de kas. Er wordt verteld dat… alleen de splitsing van Broekzaal, de hoofdstad van Belzica, hun volle aandacht opeiste en op alles voorrang kreeg. Maar van goed  besturen kwam er eigenlijk niks in huis … niks of toch heel weinig. En het splitsen van Broekzaal, in het Vlemse Zaal en  het Frense Broek, lukte ook maar niet, vanwege de tegenwerking van het Speakment en de meanisters van Zuidsteenland. Dit ontlokte steeds meer kritiek. Het land zou slecht bestuurd worden en Premier Van Marseillaise zou tevens teveel tijd besteden aan zijn carrière al zanger van Frense chansons. Hij zou, door zijn vele optredens, als zanger, ook teveel cumuleren.

En dan stak er ook nog een wereldcrisis de kop op.

Er ontstonden steeds  opnieuw grote gaten in de begroting, maar die werden telkens terug opgevuld met goudreserves uit de silo’s van ‘De Gouden Graalbank van Belzica’ . Putteke gemaakt en putteke onmiddellijk gedicht. De goudvoorraad van ‘De Gouden Graalbank’ is echter ook niet eindeloos en er kwam steeds meer kritiek op deze handelswijze, vooral vanuit de oppositie.

En dan volgde de spreekwoordelijke druppel. Deze laatste druppel pletste neer tijdens die bewuste vrijdagavond, 30 december. 

Iemand van het kabinet van de Premier gaf in de vroege avond een telefonische opdracht om opnieuw, met twee vrachtwagens, gouden schijven uit de kluis van ‘De Gouden Graalbank’ te halen en er het gat in de begroting nog maar eens mee op te vullen. Ontkent kan dit moeilijk worden, vermitst het telefoontje geregistreerd werd als wel degelijk van op het kabinet gepleegd. Maar dit is nog maar een begin.

Net voor het toekomen van de gepantserde vrachtwagens aan de geldsilo’s van het bankgebouw, heeft hij, een gemaskerde man, de bewakers weggelokt met het zingen van Frense liedjes, die niet lang duren. Maar zijn minnestrelende stem werd herkend, door twee van de drie wachters, als deze van de Premier.

De bank bleef op die manier onbewaakt achter. En de mandieren van de goudtransportdienst konden ongestoord hun klus klaren. Onmiddellijk na het buiten rijden van de voor goudtransport beveiligde vrachtwagens, zouden twee andere gemaskerde mannen het gebouw betreden hebben en de wanden en bodem van de geldsilo’s bespoten hebben met gouden graffiti, om zo heel wat lege hoekjes en kantjes weg te moffelen.

Zelfs dat graffitispuiten op zich, is al een strafbaar feit. Blijkt er echter een getuige te zijn, die zich in het gebouw bevond, en die dit  alles gezien heeft … en nog meer…  tijdens het spuiten zouden de individuen hun masker uitgedaan hebben en door hem herkend zijn als Toon Tijgerkop en zijn trouwe secretaris Fritz Hoortniegoe…

En dit alles is natuurlijk heel vlug uitgelekt. Iemand van het kabinet van de Premier zelf, zou met een telefoontje het kabinet van meanister van het binnenland, Lous Katorze, op de hoogte hebben gebracht, over wat er gaande was. Uit een onderzoek bleek dat dit telefoontje inderdaad vanuit het kabinet van de Premier kwam. Maar wie was deze geheimzinnige beller??? Alles werd natuurlijk door de pers nog eens dik in de verf gezet ook. De beschuldigingen brachten Van Marseillaise en Tijgerkop al vlug in heel nauwe schoentjes. De Premier en de meanister van de kas, hebben uiteindelijk vrijwillig ontslag genomen, nadat de druk te groot werd. Ook vanuit de eigen partij van de Katogen.

Maar de twee ex-meanisters blijven wel de feiten ontkennen. En niemand is schuldig in dit democratische Belzica, vooraleer er een duidelijk en waterdicht bewijs van schuld is geleverd.

We zijn nu bijna vier maanden later. Het moment waarop deze hoorzitting, om achter de waarheid en niets dan de waarheid te komen, doorgaat.

Terug Baard Gorilla aan het woord: - hij overloopt het getuigenlijstje:

”Beste commissieleden - er zullen eigenlijk acht getuigen gehoord worden: namelijk…  de twee secretarissen van beide verdachten, de hoofdwachter van ‘De Gouden Graalbank van Belzica’ - voor de veiligheid komen de wachters, die de bewuste avond dienst hadden , zelf niet aan het woord - , Louis Katorze, meanister van het binnenland, en vier toevallige getuigen, allen intelligente dierburgers, die de bewuste avond om uiteenlopende redenen aanwezig waren aan of in ‘De Gouden Graalbank van Belzica’. Van de geheime geldtransportdienst wil niemand getuigen, maar zij hebben die avond een reguliere opdracht gehad, vanuit het kabinet van de Premier. Hier was niks abnormaal aan.”

En na eens diep adem genomen te hebben, gaat de voorzitter verder met zijn uitleg over de Hoorzitting.

“De inbreuken tegen ons wetboek luiden dus als volgt:

Ten eerste:  

Het ras der intelligente dierburgers van Belzica is bedrogen, omdat er meer goudschijven uit de geldsilo’s gehaald werden, dan afgesproken op de Meanisterraad. Dit om het gat in de begroting op te vullen en alzo de kritiek op het bestuur in de kiem te smoren.

Ten tweede:

Misleiding, door gouden graffiti te spuiten om de lege hoeken van de goudsilo’s op te vullen.

Ten derde:

Graffiti spuiten op zich, is ook al een  strafbaar feit.

En ten vierde:

Weglokken van drie wachters in dienst, door het zingen van Frense chansons, die al dan niet, een geheime bankcode zouden bevat hebben.

Beste commissieleden, laat het een vruchtbare hoorzitting worden, in het aller belang van ons volk, de intelligente dierburgers van Belzica.”

Na deze woorden snuift de Speakment-voorzitter nog eens heel krachtig door zijn gorillaneus.

Hierbij wordt de hoorzitting definitief geopend,  met een flinke klets van de voorzittershamer.

De voorzitter richt zich nu tot de twee verdachten.

“Mijnheer Van Marseillaise Jan en Mijnheer Tijgerkop Toon, steek jullie twee vingers in je neusgaten en verklaar: Alles wat ik hier verklaar, verklaar ik onder ere van de bliksem.”

De verdachten, doen gewillig wat van hen verwacht wordt. Van Marseillaise, de magere kater, met het steeds even mysterieuze lachje rond de mondhoeken en Tijgerkop, een klein struis katertje, met een snel op en neer bewegend kopje en twee verlepte oortjes, alsof ze afgeknabbeld zijn door één van zijn voorouder-tijgers. Zijn bijnaam is niet voor niks, vetstompje.  

Alles klinkt natuurlijk een beetje nasaal – wat wil je.

Terug Baard Gorilla: “Je hebt eer gezworen aan de bliksem - je staat dus tijdens het gehele verhoor onder ere van de Bliksem.

Mijnheer Van Marseillaise, waar bevond u zich op die bewuste avond van 30 december 2008?”

Van Marseillaise: “Ik heb thuis een beetje gerepeteerd voor mijn hobby, het zingen van chansons.”

Er klinkt al een licht gegniffel bij sommige commissieleden.

Gorilla: “Is er iemand die kan bewijzen dat jij thuis was?”

Van Marseillaise: “Helaas leider Gorilla, mijn wijfje en de kittens, waren  op weekend naar ‘Mensdierland’ in Olland … ik was dus alleen thuis.”

Gorilla: “U beweert dus dat u die avond niet naar ‘De Gouden Graalbank van Belzica’ bent geweest.”

Van Marseillaise: “Inderdaad, leider Gorilla ,ik was daar niet.” En zijn woorden klinken heel overtuigend.

Gorilla: “Mijnheer Tijgerkop, waar bevond u zich op de bewuste avond.”

Tijgerkop: “Zoals meestal, als alleenstaande, was ik alleen thuis en keek wat TV, leider Gorilla. Er was niemand anders aanwezig.”  En bij het uitspreken van deze woorden kijkt hij en beetje verlegen naar zijn eigen worstvingertjes.

Gorilla:” Jullie blijken dus geen van beiden een alibi te hebben. De getuigenissen spreken zeker niet in jullie voordeel. De daders zouden zich verplaatst hebben met een grote zwarte automobiel, met vooraan, achteraan en op de zijwanden, in sierlijke gele letters geschreven, ‘NOORDHARINGLAND FREE’  – toevallig net zoals jouw automobiel, meneer Van Marseillaise …, twee intelligente dierburgers hebben dit waargenomen en getuigd.”

“Ik was het niet!”  Komt Van Marseillaise geërgerd tussen.

"Echt mensdom zou dit toch wel zijn. Met mijn eigen automobiel! Een welopgevoed Katoog doet zoiets toch niet.”  - hij wordt langzaam opgewonden.

Dit lokt licht gelach uit bij de niet-Katoog commissieleden.

Van Marseillaise: “Neen, ik was het niet.  Het zou trouwens iemand geweest zijn met varkenspootjes”

Lachend wipt Buty-Pig op van haar stoel en toont trots haar zeer aantrekkelijke pootjes. “Jan, waren het deze pootjes misschien???”

Ze is weer uitgedost in één van haar meest excentrieke en super mini-jurken, die maar weinig aan de verbeelding overlaat.

Er wordt enthousiast gefloten aan de lange tafel van de commissie. Al is het dan alleen door Harold Hakelip en Wendy Wollensok. De anderen kijken een beetje verontwaardigd voor zich uit.

“Alsjeblieft, reageert Gorilla, gedraag jullie een beetje volwassen.”

En hij gaat onmiddellijk verder met het verhoor.

“Maar de gouden platen zijn wel gebruikt om het gat in de begroting te dichten en dit zonder toestemming van de meanisterraad.”

Van Marseillaise: “Ik heb de opdracht niet gegeven!” - roept de nu een beetje rood aangelopen ex-Premier.

Gorilla: “En toch kwam het Telefoontje van op jouw kabinet.”

Van Marseillaise: “Iedereen kan van op mijn kabinet telefoneren!”

“Zeer veel toevalligheden toch,” merkt Hakelip eerder amusant op.

“Zeer eigenaardig, bevestigt Wendy Wollensok,” langzaam met haar hoofd heen en weer schuddend.

“Je zou het bijna wonderlijk toevallig noemen,” giechelt Buty-Pig heel stout, met een grijnslach op de lippen.

Poezemina, de mollige poes en voorzitster van de Katogen, is haar handtas aan het bestuderen, vooral het borduursel uit mensdierleder. Ze voelt zich niet echt geroepen om haar partijgenoten het vuur aan de schenen te leggen.

Premier Hemeloog, ook van de partij van de Katogen, naar gewoonte met zijn dik hoofd een beetje scheef getrokken, zit heel de tijd te loensen naar de prachtige rotswand in de zaal van het Speakment. Zo lijkt het toch.

“Ik stel voor dat we over gaan naar het verhoor van de eerste getuige, misschien breng dit wel een beetje licht in de duisternis”, voegt Gorilla er een beetje droog aan toe.

Charles Siphon wordt de zaal binnen geroepen. De zaalwachter kwijt zich van deze taak.  Een grijze aapachtige figuur, met een soort kattenhoofd strompelt de zaal in.

“Alles wat ik hier verklaar, verklaar ik onder ere van de bliksem,” klinkt het met de vingers in de neusgaten.

Siphon is de hoofdwachter en verantwoordelijke voor de veiligheid van ‘De Grote Graalbank van Belzica’. Hij getuigt voor de drie wachters die de bewuste avond dienst hadden, maar voor de veiligheid uit de actualiteit gehouden worden. Hij is dus eigenlijk een soort doorgeefluik en komt verklaren wat zijn wachters hem verteld hebben toen ze door hem op het matje zijn geroepen.

Gorilla: “Mijnheer Siphon, wilt u even verklaren wat er die avond gebeurd is, volgens de wachters die zich op de plaats van het delict bevonden?”

De grijsaard zet zich in stelling. En met veel zelfvertrouwen doet hij het verhaal.

“Wel, mijn wachters hebben duidelijk de eerder beschreven automobiel zien aankomen. Een gemaskerde man stapte uit en belde aan. Hij bleek over de nodige documenten te beschikken om geloofwaardig over te komen. Nadat hij vertelde dat de nieuwe code voor de kluizen in een lied verborgen zat, zijn ze hem naar de achterkant van het gebouw gevolgd. Hij is onmiddellijk beginnen zingen. Het heeft een hele tijd geduurd. Hij was nog niet zo vlug uitgezongen. Ze noteerden de woorden, om nadien te ontcijferen. Twee van de wachters herkenden duidelijk de prachtige, fluwelen stem van de Premier. Nadien zijn ze terug naar hun post gegaan en hebben niks verdacht opgemerkt.”

Van Marseillaise zit heel hard met het hoofd te schudden.

Gorilla: “En kunnen ze de man beschrijven?”

Siphon: “Van het uiterlijke weten ze weinig, omdat het veel te donker was. Maar ze konden de nieuwe kluiscode wel noteren.”

Gorilla: ”En wat was de code?”

Siphon: “Dat is uiteraard staatsgeheim.”

Gorilla: “Is het de gewoonte dat een nieuwe code verborgen zit in een lied?”

Siphon: “Dit gebeurt inderdaad regelmatig. Daarom hebben zij alles genoteerd wat gezongen werd.”

Wendy Wollensok, in één van haar fel gekleurde bloemetjesjurken, vraagt het woord. Zij kijkt vol ongeloof in de richting van de getuige.

“Is het echt de gewoonte om nieuwe bankcodes met een lied te brengen? Is dit niet wat mensdier-belachelijk?”

Zij schudt hierbij fel met het blonde paardenstaartje dat op haar zeugenrug hangt.

Verdere vragen zijn er niet. Getuige Siphon, kan gaan.

Een volgende getuige wordt binnengeleid. Zijn naam is François Bresselmans. Hij is een Broekzaals buurtbewoner, die bij toeval alles zag gebeuren.

Nadat hij de ere aan de bliksem heeft afgelegd, kijkt hij schichtig op, maar zegt niet meteen iets. Het lijkt een beetje een lachwekkende figuur, met een apenkopje op een kattenlichaam en met een duidelijk bultje. Op zijn veel te kort gebleven kattenpootjes, sukkelt hij eerder moeizaam vooruit.

Gorilla: “Vertel eens wat jij op de avond van 30 december gezien hebt aan ‘De Grote Graalbank van Belzica’.”

En dan schiet het kateraapje op gang, in zijn opgepoetst Broekzaals dialect.

“Awel menier den president, zoals elken avond liet ik men ratje nog eiven uit, anders piest tem ’s nacht alles onder, verstaat ge. Miestal stappen we rond de gruute Bank. Da mag toch é menier? Beiter toch dan pinte zuipe. ‘k Ben een zuinig katerke.”

“Het is je van harte gegund,” antwoordt de voorzitter snel.

“Plots zag ik ne gruuten automobiel aangerejen komen. Ik zag duidelijk de geile letters. “Northharingland Free” ofte zowiet. Dan em ik gezien hoe ne gemaskerde met kattenpuuten de wachters al zingend hé meygelokt. Een poar minute loeter zijn er twie camions het gebouw biene gereye langs de gruute poort.”

Gorilla: “Zijn die vrachtwagens lang in het gebouw gebleven?”

Bresselmans: “Neye zunne menier de juge, ze zijn een kwartier loeter al terug vertrokke. - Mo den!”

En nu verheft hij stem en wijsvinger, wat iedereen, Gorilla incluis, aan het lachen brengt.

“Op diene moment zijn de twee andere gemaskerden uit de voiture gesproengen en nor de Gruute Bank gelopen. Ze hadden duidelijk kattenpuutjes en waren Vlems.”

Fie Apesnoetje, wrijft eens verwonderd door haar pikzwarte pruik, streelt even over het jasje van haar mantelpak en stelt dan een vraag.

“Heb je hen horen spreken?”

“Tuurleik, hiel zeiker, poezeke.” Antwoordt Bresselmans, heel overtuigd.

“Ik huurde duidelijk – nej nej, Toon, sebiet eiten we pladays met fritten." (neen Toon, straks eten we pladijs met friet)

“En ben je zeker dat je wel degelijk, ‘Toon’ gehoord hebt?” – probeert Apesnoetje nog even.

“Zoe zeiker als dakik Bresselmans heet, poezeke.”

Apesnoetje geeft een ruk aan haar apenhoofd en kijkt heel geërgerd, de andere richting uit, met een gezicht alsof ze in een zure haring heeft gebeten.

Bij de ander commissieleden kan de lol niet op. Zelfs Hemeloog moet duidelijk moeite doen om niet in de lach te schieten – maar hij bijt de lippen stevig tegen mekaar.

De voorzitter schudt nu zijn geleerd hoofd.

De volgende getuige die onder ere verhoord wordt is Jean Valjean.

Gorilla: “Jij bent dus diegene die beweert dat je de daders duidelijk herkend hebt, tijdens het graffitispuiten … vertel ons hier eens wat meer over?”

Jean Valjean is een frenstalige poetser van het zwijnenras, die ook de Vlemse taal heel goed machtig is. Hij werkt al meer dan tien jaar voor de poetsdienst van ‘De Grote Graalbank van Belzica’.

“Het grote hek stond open. Dat vond ik een beetje verdacht en dan hoorde ik geluiden. Ik ben onmiddellijk gaan kijken en zag de twee mannen graffiti spuiten. Ze hadden hun maskers in hun linkerhand en het spuittoestel in de rechterhand. Ik schrok heel hard toen ik de meanister van de kas en zijn secretaris herkende. Ik ben dan maar weer weggegaan. Ik heb al gekkere dingen gezien.”

“Zoals?” komt de voorzitter tussen.

“Ach voorzitter, breek mijne mond niet open. Horen, zien en zwijgen, hé.”

Hij lacht alleen maar. In zijn grote mond zie je nu zijn blinkende tanden duidelijk, met vooral een gouden hoektand die veel te goed opvalt. Hij straalt zelfvertrouwen uit.

Teveel voor Harold Hakelip. Met zijn struis zwijnenlichaam, veert hij op uit zijn stoel: “En jij beweert dat je de spuiters duidelijk herkend hebt! – ben je heel zeker?"

“Heel zeker, meneer!” - antwoordt Valjean, zonder twijfel.

Deze getuige snijdt duidelijk door de ziel van de twee verdachten, die heel onrustig worden.

Het is de beurt aan Lulu Lolita, om onder ere van de bliksem te komen verklaren wat zij gezien heeft. Zij is een net chimpanseewijfje, sexy uitgedost. Je herkent niet onmiddellijk een poetsvrouw in haar. Je zou eerder denken dat … en ze lijkt ook heel taalvaardig. Toch niet op haar mondje gevallen.

“Ik kan u niet meer vertellen dan wat ik gezien heb, meneer de voorzitter. Toen ik uit de toiletten kwam, zag ik het hek van de kluis openstaan. Ik ben gaan kijken en zag twee gemaskerde dierburgers, met zwijnenpootjes, graffiti spuiten. Ik schrok mij een hoedje. Ze hebben hun masker tijdens het spuiten nooit afgezet! Dit is wat ik te verklaren heb. Meer weet ik ook niet.”

Opnieuw Hakelip: “En jij beweert dat ze heel de tijd hun masker aanhielden? – en wat voor masker was het dan wel?”

Lolita: “Ah! een gewone apensnuit?"

Hakelip: “Waren het wel maskers? Misschien waren de pootjes wel vals? – iemand liegt hier!”

“Voor één keer geef ik je gelijk Hakelip,” - komt Buty-Pig tussen. “Waren het geen valse, mooie zwijnenbillen en dan waren de gezichten misschien wel echt. Alhoewel bestaat er zoiets wel in namaak. Prachtige zwijnenbillen zijn niet na te ‘apen’ - hahahaha!”  – ook algemeen gelach bij de commissieleden.

Gorilla molenwiekt even met zijn armen en vraagt dan om bij de feiten te blijven.

Met geheven hoofd en sexy tred, verlaat Lolita de zaal.

De volgende getuige, die de zaal wordt binnengeleid, had die avond zijn sportieve automobiel naast het bankgebouw geparkeerd. Hij legt de ere aan de bliksem af, alsof het voor hem wel dagelijkse kost lijkt. Zijn naam is Pierre Apeboy. Hij is een sportieve jongeman van het apenras, met duidelijk roots bij de gorillasoort. De bewuste avond was hij op weg naar de fitnesszaal.

“Toen ik uit mijn voiture stapte, zag ik hoe de drie wachters werden weggelokt door twee knappe en sexy geklede zwijnenwijfjes.”

“Ik weeral?!?” - komt Buty-Pig tussen, maar beseft dan dat ze beter haar mond houdt en de getuige laat uitpraten.

Apeboy gaat verder met zijn uitleg: “Ik ben blijven kijken en zag de twee vrachtwagens binnen rijden en efkes later ook terug buiten rijden. Dan zag ik twee gemaskerde mannen, duidelijk van het apenras, het gebouw binnenstappen. Van waar zij juist kwamen, heb ik niet goed kunnen zien.”

“Wat mij opvalt is dat je geen beroep uitoefent en toch met een dure sportvoiture rijdt en naar de dure fitness gaat," merkt Wendy Wollensok op, duidelijk heel erg twijfelend aan de geloofwaardigheid van deze getuige.

Hakelip: “Jij hebt hier toch geen opdrachtgever, hoop ik? Verdient hier toch geen centje bij?” 

“Je staat wel onder ere van de bliksem, voegt voorzitter Gorilla er nog aan toe.

Hakelip terug: “Er is ook het één en ander teruggevonden op je strafblad!!! – zoals . . .”

Nu moet Baard Gorilla onderbreken.

“Deze feiten doen niets ter zake! De getuige staat onder ere van de bliksem en verklaart wat hij gezien heeft. Hopelijk is hij verstandig genoeg om niet te zondigen tegen de eer van de bliksem.”

En zo wordt ook de laatste toevallige getuige naar buiten geleid. En veel klaarheid is er in deze zaak nog niet gekomen.

Het is nu de beurt aan Zwarte Paula, de secretaresse van de toenmalige Premier, Jan Van Marseillaise.

Zij is van het echte secretaresse type. Goed voorzien van lichaam en poten. Haar lenig kattenlichaam en hoofdje worden inderdaad gedragen door mooie lange poten, die ontstaan zijn uit één of andere kruising met aapdieren. Voor de gelegenheid heeft zij zich in een strak broekpak gestoken, dat niks verbergt van haar mooie vormen. Normaal is het zij, die de opdrachten aan de goudtransportdienst geeft om gouden schijven of duiten te gaan ophalen.

Gorilla: “Mevrouw Paula, u staat hier onder ere van de bliksem. Heb jij op de avond van 30 december 2308, een opdracht gegeven om goudschijven uit ‘De Gouden Graalbank van Belzica’ te gaan ophalen?”

“Neen voorzitter, ik heb die avond geen gepantserde vrachtwagens besteld!!!” – is haar korte en eerder wat brutale antwoord.

Gorilla: “Maar de gouden schijven zijn wel weggehaald en naar ‘Het gat in de begroting’ gebracht en deze opdracht is gegeven van op jullie kabinet.”

“Maar ik heb de opdracht niet gegeven en ben er van overtuigd dat mijn collega’s ook niet naar de geldtransportdienst gebeld hebben.”

Hakelip : ”Maar het is wel voor de zoveelste keer gebeurd sinds Van Marseillaise Premier werd  en toevallig was de volgende ochtend het gat in de begroting verdwenen en opgevuld met gouden schijven.”

Zwarte Paula: “Wij hebben hier niks mee te maken!”

“Dit geloof je toch zelf niet,” merkt Buty-Pig op en Apesnoetje sist even tussen haar tanden en denkt er duidelijk ook het hare van. Wendy Wollensok blaast even heel hard, alsof ze het veel te warm heeft.

Helaas, meer is er ook niet uit Zwarte Paula los te krijgen.

Fritz Hoortniegoe, de secretaris van Toon Tijgerkop, neemt plaats op het getuigenbankje. Het lijkt Tijgerkop zijn tweelingbroer wel. Er valt dus niks flaterend te vertellen over zijn voorkomen. Hij ziet er niet uit, maar horen doet hij als de beste.

Zal hij de commissie wat wijzer maken? De ere aan de bliksem klinkt bij hem nog nasaler dan bij zijn voorgangers.

Gorilla: ”Bent u op de avond van 30 december 2308 in de buurt geweest van De Grote Graalbank van Belzica? – Indien niet, waar was u dan wel?”

Heel rustig, beantwoordt Hoortniegoe deze vraag. “Zoals al eerder bevestigd door mijn poes, was ik die avond gewoon thuis bij mijn gezin. Meer kan ik u echt niet vertellen, voorzitter.”

Is dit de waarheid? Of is hij gewoon een heel schrander katertje.

“Ik weet helemaal niks van wat er gebeurde aan ’De Grote Graalbank.”

En zo levert ook deze getuigenis maar weinig op.

Louis Katorze, Zuidsteenlander en meanister voor het binnenland, wordt door de zaalwachter naar binnen geleid. Louis heeft een voetje voor in de politiek van Belzica, omdat hij perfect tweetalig is. Hij is namelijk opgevoed door zijn tante Minou, die in Noord-end, aan de kust van Noordharingland woont. Louis heeft daar het grootste gedeelte van zijn jeugd doorgebracht. Het was een katachtige familie, waar hij opviel en al vlug de bijnaam, ‘Zwijntje Dik’, opgespeld kreeg. Hij is een corpulent heertje, van het zuiverste zwijnenras. Aan zijn kleine diepe oogjes ontgaat meestal niet veel.

Tijdens het afleggen van de ere aan de bliksem, galmt zijn stem door het Speakment. Van nasale klanken heeft hij blijkbaar geen last.

Gorilla:” Meneer Katorze, kunt u ons vertellen hoe en wanneer u op vrijdag 30 december 2308 werd ingelicht over wat er zich afspeelde aan ‘De Grote Graalbank van Belzica’.”

“Wel, beste commissieleden, rond 21 uur is er een telefoontje op mijn kabinet van het binnenland toegekomen, waarin iemand, die anoniem wenste te blijven, ons op de hoogte heeft gebracht van nieuw bedrog met de gelden van ons land. De man, die van op het kabinet van de Premier belde, vertelde mijn secretaris alles in detail wat er die avond gebeurd was.  Ik heb onmiddellijk een onderzoek laten doen door de security - en inderdaad alles was gebeurd zoals de anonieme beller vertelde. Plots was er geen gat meer in de begroting. Maar wel een gat in de silo’s van de bankkluis, waar duidelijk met gouden graffiti was gespoten. We waren de dag voordien niet akkoord gegaan op de meanisterraad om opnieuw goudreserves te gebruiken, om het gat in de begroting te dichten. Meneer Van Marseillaise heeft het dan maar op zijn eigen manier opgelost. Samen met zijn vriendje, Tijgerkop.”

Grijnslachend, kijkt Louis bij deze woorden in de richting van de twee verdachten.

“Verrek toch man,” lispelt Jan Van Marseillaise tussen zijn tanden en kijkt dan  de andere richting uit, alsof het hem allemaal niet meer interesseert.

Tijgerkop rilt van boosheid.

Gorilla: “ Mijnheer Katorze, ik moet hierbij wel opmerken dat verdachten onschuldig blijven, zolang deze commissie er niet anders over beslist.” 

Maar meanister Katorze gaat verder. “Beloftes, beloftes en een mooi programma, maar er gebeurde niks. Cumuleren doen we allemaal, maar er zijn grenzen, meneer Van Marseillaise.”

Gorilla: ”Blijf bij de feiten alstublieft!” En geeft hierbij een tikje met zijn voorzittershamertje.

Maar Katorze gaat gewoon verder alsof hij doof is. “En dan je idiote plannen in verband met de hoofdstad, Broekzaal. Jullie de zaal nemen en ons met het broek laten zitten, dat kan niet!!!”

Maria Poezemina komt heel even steun bieden aan haar in het nauw gedreven partijgenoot, met haar typisch stuurse blik.

“Jullie hebben elke vorm van besturen dan ook geboycot in die periode!”

Baard Gorilla:” Mensen, alsjeblief, dit komt hier vandaag niet ter sprake!”

Hakelip:” Er wordt wel nooit goed bestuurd. Ook nu niet!”

Katorze: “Het is gemakkelijk praten, als je niet hoeft te besturen.”

Hakelip: “Correctie, wij mogen niet besturen.”

En plots klinkt ook de stem van Premier Hemeloog, als van uit het niets of de hemel: “200 jaar geleden hebben we jullie een sanitaire stop opgelegd, dit is onherstelbaar.”

Hakelip: “En weten jullie nog waarom?”

Hemeloog: “We weten allemaal maar al te goed waarom, meneer Hakelip.”

Gorilla onderbreekt de discussie : ”Dames en Heren, dit is een Hoorzitting, we voeren hier vandaag geen politieke discussie!”

Een flinke tik met de voorzittershamer volgt nu.

“Hebt u nog iets over de werkelijke feiten, die zich de bewuste avond afspeelden, toe te voegen, meneer Katorze?”

“Neen voorzitter, alles is daarover gezegd. Is het nog niet erg genoeg ,misschien?” - Een nieuwe grijnslach volgt.

Heel voldaan, verlaat meanister Louis Katorze de zaal. Hij is de populairste figuur van de Verkenspartij van Zuidsteenland. Deze zaak zal hem en zijn partij geen windeieren leggen.

En zo verlaat de laatste getuige van deze Hoorzitting de zaal van het Speakment.

Gorilla: een beetje zuchtend: “Meneer Van Marseillaise en meneer Tijgerkop, hebben jullie na deze getuigenissen nog iets toe te voegen dat meer klaarheid in deze zaak kan brengen?”

“Ze willen gewoon verhinderen dat Toon en ik ons werk afmaken in verband met de splitsing van Broekzaal. Daarom moesten wij opkrassen. Dit is allemaal geënsceneerd. En Louis Katorze, zit mee in het complot, samen met de oppositie!” - reageert Van Marseillaise heel opgewonden.

“Zou het niet eerder zijn, omdat je, vanwege je vele optredens als chansonnier, geen tijd meer over had om het land te besturen. Het werd stilaan één grote chaos,” haakt Hakelip onmiddellijk in.

“Inderdaad”, klinkt het in koor. De koorleden voor deze gelegenheid zijn, Buty-Pig, Wollensok en Apesnoetje.

“Heren en dames, zoals al eerder meermaals duidelijk gemaakt, wil ik niet dat hier politieke discussies gevoerd worden en zeker niet dat er politieke spelletjes gespeeld worden! – begrepen!!!”

De commissieleden trekken zich terug voor een geheim onderhoud. De verdachten blijven eenzaam en vooral ongerust achter.

Witte rook laat gelukkig niet lang op zich wachten. Na een halfuurtje verschijnen voorzitter en commissieleden terug om een uitspraak te doen in deze zaak.   

Baard Gorilla steekt onmiddellijk van wal.

“Beste aanwezigen, de commissie is tot haar eindbesluit gekomen in deze zaak van ‘De Gouden Graalbank van Belzica’.

Vermits er getuigenissen zijn die zowel in het nadeel als in het voordeel pleiten van de twee verdachten, blijft er ons maar één oplossing over… wij geven de verdachten het voordeel van de twijfel… en sluiten deze zaak voorlopig af… Voor het geval dat er in de toekomst nog harde feiten opduiken, die schuld of onschuld van de verdachten duidelijk aantonen… laten we echter een kiertje open … voor een eventuele heropening van de zaak.”

De verdachten, die nu geen officiële verdachten meer zijn, zullen inwendig wel tevreden en opgelucht zijn, maar ze blijven onbewogen en hun gezichten blijven zonder enige uitdrukking. Ook bij de helft van de commissieleden, die lid zijn van een coalitiepartij, is dit zo. De anderen blijven een beetje, met ogen als van een geslagen hond, meewarig voor zich uitkijken en met tussenpozen schudden ze ongelovig het hoofd.

Gorilla: “Ik ben zo vrij geweest om de bewakers van het Speakment te belasten met de zware job om ‘De Grote Zwarte Doos van Pandora’ vanuit de kerkers van het Speakment naar hier te brengen en haar te ontdoen van de ketens.”

Inderdaad een grote zwarte koffer bedekt de hele desk van Baard Gorilla. Alleen de aanwezigheid van die koffer laat een zeer mysterieuze wind door het Speakment waaien. Allen kijken zij onafgebroken en met een ietwat bedroefde blik, in de richting van deze geheimzinnige doos.

“Beste Speakmentleden, mag ik jullie nu vragen om de blik even af te wenden van deze doos, terwijl ik er het dossier van ‘De Gouden Graalbank van Belzica’ in wegberg.

Het is ook aangewezen om even de adem in te houden, zodat we zekerheid hebben, dat er geen van vroeger onopgeloste dossiers zou weten te ontsnappen.”

Als een groot specialist ter zake, kwijt Baard zich supersnel van zijn taak.

‘De Grote Zwarte Doos van Pandora’, kan geketend terug naar de kerkers,onder het Speakment. Onmiddellijk worden vier wachters belast met deze taak.     

“Beste commissieleden, ik wil jullie bedanken voor jullie aanwezigheid en inzet om tot een eerlijk besluit te komen in deze toch wel delicate kwestie. Er is  mooi werk verricht in diens van de intelligente dierburgers van Belzica. Waar we vooral trots mogen op zijn, is dat de basis gelegd is om dergelijke feiten in de toekomst te vermijden.”

En Baard Gorilla straalt, tevreden en trots – of is ook dit gespeeld.

“Ik beschouw deze hoorzitting als afgesloten.”

En dan volgt nog een klets met de voorzittershamer om dit officieel te bevestigen.

“Riespect, Premier, riespect, beste aanwezige speakmentleden!”

Niemand van de commissieleden wil of durft nog opkijken.

“Riespect, leider Gorilla,” sist het eerder op een zacht vuurtje.

Ach, er zijn noch winnaars, noch verliezers en de muren van het Speakment zullen er niet door barsten. – hier is men heel veel gewoon.

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

(elke gelijkenis met ons dagelijkse leven in het MENSDOM, berust zeker op toeval)

 Daniël Depireux

wordt vervolgd!!!

(Deel 3 wordt verwacht rond half mei)

(De geur van de bliksem.)

Herhaling van de Intro

We schrijven, december 2009. Het loopt naar het eindejaar. Kerstmannen uitgedost in rood-wit kruipen overal tevoorschijn. Helaas, het zal niet meer nodig zijn. Plots klinkt er een scherp fluitend geluid van boven de oceanen. In een mum van tijd worden de zeeën omgetoverd in een kolkende watermassa. Met een knal, als van wel duizend kanonschoten, scheurt de hemel in twee, zoals een immense bliksemflits die blijft aanhouden en heel de aarde gedurende enkele minuten omstrengeld en in een steeds forsere greep houdt.

En dan komt de geur van de bliksem… een hele penetrante, vreemde geur…  en hij verandert alles… toch heel veel…

alle menselijke hersenactiviteit valt stil en tegelijkertijd krijgen enkele diersoorten juist wel meer hersenactiviteit. Aapachtigen, katachtigen en zwijnen worden de nieuwe heersers. Er zouden ook nog slimme dolfijnen rondzwemmen, maar die beperken zich tot hun onderwaterwereld. De hond heeft pech. Misschien heeft hij door de jaren heen een beetje teveel menselijke trekjes overgenomen.

De intelligente diersoorten ontwikkelen zich verder. Deze transformatie gaat heel snel en heeft vooral met het uiterlijk te maken. Zo lopen ze al vlug rechtop en paraderen in de mooiste gewaden. Door natuurlijke kruising ontstaan er ook nieuwe soorten – ja, er wordt heel wat gekruist en gefokt – meer dan ooit. Er ontstaan katapen, zwijnapen, katzwijnen (die niet vallen)… noem maar op.

We bevinden ons in het jaar 2309:

Mensen zitten in grote reservaten of worden overgebracht naar de  wouden in Africé of Susland. Er zijn er in de vorige eeuwen ook heel wat vermoord tijdens de vernieuwde Kruistochten.

Zo gebeurde het ook in het kleine landje aan de Noordzee: ‘Belzica’, met in het noorden Noordharingland, waar Vlems gesproken wordt en in het zuiden Zuidsteenland, waar Frens gesproken wordt.

Er wordt in dit kleine landje, zoals van oudsher, heel veel aan politiek gedaan. Nog een erfenis van het Mensdom.

Er zijn vijf politieke partijen in Noordharingland alleen. De Katogen, de Verkens, de Apekoppen, de Bladgroenpartij en de Katvissen. Deze laatste partij ijvert vooral voor de afscheuring van Noordharingland van Zuidsteenland en verzet zich ook tegen de verfrensing van de hoofdstad, ‘Broekzaal’. Volgens hen verwerven de Zuidsteenlanders er op die manier steeds meer macht en aanzien.

Er zijn twee Speakmenten. Eentje voor Noordharingland en eentje voor Zuidsteenland. Hier vergaderen de  verkozen speakleden (verkozen uit het volk der intelligente diersoorten van beide gebieden apart) samen met de verkozen sentors (speakleden met minstens 20 jaar dienst) en de meanisters (verkozen uit en door de speakleden)

Deze meanisters houden wekelijks hun meanistervergadering. Hier vergaderen de meanisters van Noordharingland en Zuidsteenland samen over Belzica en stellen de voorstellen op, die zij aan hun Speakment zullen doen.  Alles wordt dus besproken en gestemd in de twee Speakmenten, Het is dus wel al een klein beetje eenvoudiger dan in het MENSDOM. Een dier stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.

(Elke gelijkenis met het dagelijkse leven in het MENSDOM berust zeker op een toeval)

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

Daniël Depireux

Weldra verschijnt verhaal 2) Het geheim van de Grote Bank

Knipoog-politiek                                Intro

De geur van de bliksem.

We schrijven, december 2009. Het loopt naar het eindejaar. Kerstmannen uitgedost in rood-wit kruipen overal tevoorschijn. Helaas, het zal niet meer nodig zijn. Plots klinkt er een scherp fluitend geluid van boven de oceanen. In een mum van tijd worden de zeeën omgetoverd in een kolkende watermassa. Met een knal, als van wel duizend kanonschoten scheurt de hemel in twee, zoals een immense bliksemflits die blijft aanhouden en heel de aarde gedurende enkele minuten omstrengeld en in een steeds forsere greep houdt.

En dan komt de geur van de bliksem… een hele penetrante, vreemde geur…  en hij verandert alles… toch heel veel…

alle menselijke hersenactiviteit valt stil en tegelijkertijd krijgen enkele diersoorten juist wel meer hersenactiviteit. Aapachtigen, katachtigen en zwijnen worden de nieuwe heersers. Er zouden ook nog slimme dolfijnen rondzwemmen, maar die beperken zich tot hun onderwaterwereld. De hond heeft pech. Misschien heeft hij door de jaren heen een beetje teveel menselijke trekjes overgenomen.

De intelligente diersoorten ontwikkelen zich verder. Deze transformatie gaat heel snel en heeft vooral met het uiterlijk te maken. Zo lopen ze al vlug rechtop en paraderen in de mooiste gewaden. Door natuurlijke kruising ontstaan er ook nieuwe soorten – ja, er wordt heel wat gekruist en gefokt – meer dan ooit. Er ontstaan katapen, zwijnapen, katzwijnen (die niet vallen)… noem maar op.

We bevinden ons in het jaar 2309

Mensen zitten in grote reservaten of worden overgebracht naar de  wouden in Africé of Susland.

Er zijn er in de vorige eeuwen ook heel wat vermoord tijdens de vernieuwde Kruistochten.

Zo gebeurde het ook in het kleine landje aan de Noordzee: ‘Belzica’, met in het noorden Noordharingland, waar Vlems gesproken wordt en in het zuiden Zuidsteenland, waar Frens gesproken wordt

Er wordt in dit kleine landje, zoals van oudsher, heel veel aan politiek gedaan.

Nog een erfenis van het Mensdom.

Er zijn vijf politieke partijen in Noordharingland alleen. De Katogen, de Verkens, de Apekoppen, de Bladgroenpartij en de Katvissen. Deze laatste partij ijvert vooral voor de afscheuring van Noordharingland van Zuidsteenland en verzet zich ook tegen de verfrensing van de hoofdstad, ‘Broekzaal’. Volgens hen verwerven de Zuidsteenlanders er op die manier steeds meer macht en aanzien.

Er zijn twee Speakmenten. Eentje voor Noordharingland en eentje voor Zuidsteenland. Hier vergaderen de  verkozen speakleden (verkozen uit het volk der intelligente diersoorten van beide gebieden apart) samen met de verkozen sentors (speakleden met minstens 20 jaar dienst) en de meanisters (verkozen uit en door de speakleden)

Deze meanisters houden wekelijks hun meanistervergadering.

Hier vergaderen de meanisters van Noordharingland en Zuidsteenland samen over Belzica en stellen de voorstellen op, die zij aan hun Speakment zullen doen.  Alles wordt dus besproken en gestemd in de twee Speakmenten, Het is dus wel al  een klein beetje eenvoudiger dan in het MENSDOM. Een dier stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.

(Elke gelijkenis met het dagelijkse leven in het MENSDOM berust zeker op een toeval)

Niets uit deze publicatie mag worden gebruikt, verveelvoudigd, opgeslagen of openbaar gemaakt, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

Daniël Depireux

Weldra verschijnt verhaal 1) Windmolentjeseilanden, “De Klapwiek.”